۱۳۸٢/۸/۱۸ :: ۱٠:٤۱ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی
اومانيستهاي اواخر سده 14 و سده 15 با استفاده از علاقه مردم به زبان و فرهنگ يوناني و آشنايي خودشان(كه در پي مهاجرت دانشمندان پناهنده بيزانسي به دنبال سقوط قسطنطنيه به دست تركها پديد آمده بود)بخش بزرگي از ادبيات و فلسفه يوناني را كه در سده هاي ميانه از ياد رفته ،ناديده مانده يا به پندار بي معني بودنشان كنار گذاشته شده بود ،بازيافتند و زنده كردند.در حالي كه ممكن است بزرگترين كمك ايشان احتمالا ترجمه اين آثار بوده باشد،خودشان شرحهايي بر آنها نوشتند و از استخوان بندي آنها به عنوان الگويي براي نوشته هاي تاريخي ،ادبي،شعري و فلسفي خويش سود جستند.آنچه اومانيستها با اشتياق فراوان در نوشته هاي باستاني ميديدند فلسفه اي بزرگ براي زندگي در اين جهان ،با تاكيدي انساني بود كه نه فقط از اصول معتبر و سنتي دين بلكه از عقل نيز كه گويا به صورت موهبتي در اختيار هر انسان صاحب هوش و ذوق قرار داده شده است، مشتق ميشد.به اين ترتيب الگوي دوره رنسانس ديگر آن انسان مقدسي نيست كه جهان را خوار مي شمرد بلكه« انساني است اين جهاني با روح و عقلي بزرگ.»

موضوع مطلب :


۱۳۸٢/۸/۱٥ :: ٩:٥۸ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی
اسكيس

حافظه ما با تعداد هماهنگي هايي كه ايجاد ميكنيم محدود ميشود نه اطلاعاتي كه اين هماهنگي ها را ارائه مي كنند(تي.نورترندرز،1991)
نمادها ما را در به خاطر آوردن اطلاعات فراوان وانبوه ياري مي كنند، حتي اگر نتوانيم به طور همزمان بيش از هفت چيز در ذهن داشته باشيم.(گا ميلر،1956)
نمادها مانند اسب تروا هستند ،آنان كه اطلاعات را به بخش خود آگاه ميرسانند،مانند سربازاني كه به تروا رسانده شدند.
( تي.نورترندرز،1991)


موضوع مطلب :


۱۳۸٢/۸/۱۱ :: ۱:٠۳ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی
اسكيس لحظه اي از زندگي در يك مكان است.تمرين آگاهي و دقت بصري ،اساس و مقدمه اي براي ساختن گنجينه اي و مجموعه اي از معماري و مكان هاست.
مطالعه محيط محلي ،سفر كردن و ديدن معماري جديد و باستاني و نيز ديدن مكانهاي عمومي عادي و همچنين بناهاي باشكوه بخشي از آموزش معماري هستند.
اسكيس زدن يك روش وشايد بهترين روش براي افزايش آگاهي و تمركز و تقويت حافظه براي ساختن اين گنجينه است.چنين گنجينه اي در فرايند طراحي خلاق لازم است.
اسكيس و طرح ترسيمي حجم فراواني از اطلاعات را دريك وضعيت كلان و انباشته از اطلاعات ضمني با مقدار اندكي از اطلاعات صوري و آشكار خلاصه مي كند. اسكيس معمارانه همانند ترسيم معمارانه امري انتزاعي است. اسكيس و ترسيم كاركردها ،اطلاعات و ظاهر متفاوتي دارند.

سؤال جالبي كه مطرح ميشود اينست كه آيا اسكيس ها به عنوان يك وضعيت كلان و انباشته از اطلاعات ضمني و نسبت به نقشه هاي ترسيمي به عنوان يك وضعيت كلان و خرد انباشته از اطلاعات به برداشت ما از محيط واقعي نزديك تر هستند يا نه؟ شايد چنين باشد، زيرا به طور معمول ما فقط خصوصيات برجسته و قابل مشــــاهده يا غير منتظـــره را درك مي كنيم، كه دقيقا آن چيزي است كه اسكيس انجام ميدهد.
اسكيس نويد و نشانه اي از يك طرح كامل است.توانايي اسكيس به عنوان نوعي روش كار در انعطاف پذيري و نيمه تمام بودن ،ناقص بودن و پيشنهادهايي است كه ممكن است نشانه اي از «راه حل عالي» باشند. دانشجويان معماري در تروندهايم موزه اي كوچك براي آثار هنري گزيده در سال دوم طراحي كردند.پيش از آنكه آنان تصميم هاي مربوط به طراحي را اتخاذ كنند، از آنان خواسته شد كه 9 اسكيس درباره قدم زدن در موزه ارائه كنند و فضا و نوع نورپردازي اي را كه مي خواهند خلق كنند نشان دهند.اسكيس ها در ورق هايي به اندازه 12×12 سانتي متر شبيه به ورقهاي بازي ارائه شدند.در 10 ورق نحوه قدم زدن و حركت افراد نشان داده شد. اين اقدام روشي ساده و بي پيرايه براي ارتباط بر قرار كردن است كه موجب پيشرفت كار در گفتگو بين من منفعل و من فعال دانشجو و استاد ميشود.در فضاهاي معماري سريال گوردن گالن همين روش به كار رفته است.
ادامه دارد…


موضوع مطلب :


۱۳۸٢/۸/۸ :: ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

پيام را به عنوان اطلاعات مي توان با اسكيس مقايسه كرد.همه تصميمهايي كه براي يافتن كلمات يا خط هاي مناسب اتخاذ ميشوند، به انتخاب نياز دارند،يعني اينكه چيزي ناگفته ياناديده مانده است،اما همچنان بخشي از فرايند است.نورترندر اين زبان ناملفوظ را اطلاعات ضمني ناميده است.

مفاهيم تصويري و محيط به وسيله اسكيس زدن جهاني مي شوند.اهميتو ارزش اسكيس در اوقات و زمانهاي گوتاگون به صورتهاي متفاوتي ارزيابي ميشود.در قرنهاي پيشين،اسكيس ها و ترسيم هابه عنوان تمرين هايي لازم براي طرح نهايي يك ساختمان ، فضاي سبز، نمايش يا قطعه اي موسيقي تلقي مي شدند.
آگاهي از ارزش اسكيس اكنون به سبب علاقه به فرايندهايي خلاقانه كه طي آن كيفيت پديدار ميشود ، بيشتر شده است.

اسكيس و شعر

در جست و جوي يافتن سگ كه بوديم ،
آن را نيافتيم،
چه در داخل خانه ، چه در خارج از آن.
به دنبال يافتن شادي كه رفتيم
سگ را زير پلكان يافتيم. (آني ريس،«راندر» 1986)

در يك قطعه شعر و در يك اسكيس ، هر كلمه و هر خط دنيايي از انديشه ها و تجربيات را نشان ميدهند . تفسير و فهم آنها به دسترسي فرهنگي به دنياي آرام و ناديدني هر روزي بستگي دارد.

بينش و تصويري از انچه كه گفته و ترسيم نشده ، نبود كلمات و خطوط، درخت ذهني مبتني بردرك و دريافت را شكل مي هند .
شعر آني ريس نوعي موضوع متاثر از توقع روزانه را منعكس ميكند ، همانگونه كه اسكيس اشتينبرگ نوعي مايه طعنه اميز و عمومي از توسعه شهر مدرن را ارائه مي كند.

اسكيس

اسكيس نوعي رسانه ارتباطي است
ـ بين من منفعل و من فعال
ـ بين من منفعل و تو
ـ بين دانشجوو استاد
ـ بين معمار و كارفرما
ارتباط دروني بين من منفعل و من فعال ، بين صراحت ، ساده لوحي ، باور ، الهام در بخش من منفعل و توهم ، اعتقاد ، تخصص و حرفه اي بودن ، بي پروايي در بخش من فعال صورت مي گيرد.(دبليو اورسكف،1966)
قراءت و تفسير اسكيس شما را به شناسايي آنچه كه براي تاكيد كردن انتخاب كرده ايد ميرساند: ويژگي ها ، مكان و نور.براي آشكار كردن و توسعه پديده ها و به حركت در آوردن جرييان ناخوآگاه بين حواس، فكر، دست، قلم و كاغذ، تمركزي عميق و رويكردي آگاهانه به قدرت اين مشاركت ناخودآگاه ضروري است. تمرين اين «مشاركت دروني » در فرايند طراحي بسيار حياتي و حساس است.
ادامه دارد

موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ