۱۳۸۳/٩/٢۸ :: ۱٠:٠٧ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

مطالب بسيار جالبی در مورد مصالح آينده خواندم. در اولين فرصت در اينجا خواهم نوشت.



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/٢٦ :: ٧:۱٤ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

 

به طور کاملا اتفاقی به عکسهايی کامپيوتری مربوط به معماری برخورد کردم.سايت به زبان آلمانی بود و به همين خاطر هم چندان گويا نبود. اما فکر می کنم ديدن نمونه تصاوير خالی از لطف نباشد.

 

Putz

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/٢٢ :: ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

هنر مفهومی يكی از تاثير گذارترين جريانهای هنری دوران معاصر بوده است. تشكيل نمايشگاه های متعدد و اجرای آثار آن در معروفترين گالريها و موزه های دنيا، در دهه های گذشته، اقبال آن در ميان هنرمندان را روز به روز افزايش داده است...

فتو آرت يكی از شاخه های هنر مفهومی است. فراتر از عكاسی سياسی و اجتماعی و خبري، به جای ثبت لحظه ای خاص، اين هنر به بيانی پيچيده و رمز آميز دست يافته است. می تواند مخاطبش را در مسيرهای پر پيچ و خم دنيای معاصر ببرد و او را در ادامه مسير آزاد سازد. فتو آرت به رسانه ای پيام ساز و روايتگر بدل گشته است...

 

نخستين نمايشگاه فتو آرت حاصل تلاش دانشجويان معماري دانشگاه آزاد مشهد از روز شنبه ۲۱ آذر فعاليت خود را در مجتمع فرهنگی امام رضا آغاز كرد....

در اين نمايشگاه عكس های خانم ها:سارا نوروزی و غزال نيا پرست

و همچنين آقايان:محمد خبازي، سينا مصداقي، كيوان صابری ،احسان ايران نژاد و سعید مهر پويا   برای مدت سه روز به نمايش گذاشته شده است.

با عرض خسته نباشيد به اين دوستان و اميد تكرار تجربه های جديد و جديدتر.

 


عکسها از وبلاگ آقای شمالی انتخاب شده است.



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/٢٢ :: ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی
 
 

 

Nina Shahrokhi ©.Persian edition, First published in Hamshahri newspaper Tehran December 2004

به نام خدا

 

025152.jpg

معمار اسپانيايي، سانتياگو كالاتروا كه سازه هاي شعر گونه اش از موزه هنر ميلواكي تا استاديوم المپيك در آتن متنوع و گسترده است، از طرف انجمن معماران آمريكا، روز دوم ماه جاري ميلادي به عنوان برگزيده مدال طلا انتخاب شدAIA . انجمن معماران آمريكا همچنين شركت معماري مورفي-جان در شيكاگو را به مديريت هلموت يان به دليل فعاليت هايش در زمينه معماري مفتخر به كسب بالاترين درجه شركت ها در شركت هاي معماري كرد.
كالاتروا، معماري كه علاوه بر معمار بودنش مهندس سازه نيز هست و شهرتش هم به دليل پل هايش و هم بناهايش است، شصت و يكمين دريافت كننده مدال طلاي AIA است كه او را در زمره افرادي چون فرنك لويد رايت و لويي كان قرار مي دهد. طرح توسعه سه ساله موزه ميلواكي كالاتروا كه ظاهري شبيه به سايه بان دارد و همانند پرهاي پرنده باز مي شود، بازديد كنندگان زيادي را از شيكاگو و اطراف آن به خود جذب كرده است.اين طرح، اولين تجربه معماري او در آمريكاست كه از مركز بورس جهاني 2 بيليون دلاري كه معمار تصور مي كرد، پيشي گرفته است. بخش خارج از زمين بنا شبيه پرنده اي عظيم الجثه است كه در سطح فضاي باز فرود آمده است.
كالاتروا پس از اعلام انتخاب شدن به وسيله AIA براي دريافت مدال طلا گفت: من تلاش خواهم كرد كه در دوره استراحت و بازنشستگي زندگيم، شايسته اين تقدير باشم.دفتر اصلي او در زوريخ است كه شعبه هايي نيز در نيويورك دارد.
مدال طلاي AIA به كساني تعلق مي گيرد كه تاثير اساسي بر تئوري يا طرح هاي معماري گذاشته باشند و كالاتروا به حق در اين گروه جاي مي گيرد، طوري كه بناها و پل هاي او پيروان زيادي در سراسر دنيا پيدا كرده اند. چيزي كه امروزه در مجموعه اي به نام كالاتروايزيشن طبقه بندي مي شود! مدال هاي AIA در يازدهم فوريه سال آينده در موزه بين المللي واشنگتن دي.سي اهدا خواهند شد. ميليون ها آمريكايي كه بازي هاي المپيك تابستان گذشته را دنبال مي كردند، سقف در حال پروازي را كه كالاتروا طراحي كرده بود در استاديوم المپيك ديده اند، اما با اين وجود شهروندان شيكاگو شانس بزرگي را براي تجربه جادوي معماري كالاتروا زمانيكه او از شركت در مسابقه پل هاي عابر پياده ساحلي شهر سر باز زد، از دست دادند.


موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/٢۱ :: ۱:٤٢ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

مجله معماری ايتاليايی دوموس و مجموعه قهوه خانه ايلی کافه مسابقه ای بين المللی با نام اسپرسو/ مکان و زمان نوشيدن قهوه برگزار می کند.

هدف از برگزاری اين مسابقه، يافتن راه های جديدی برای  لذت بردن از زمان نوشيدن قهوه و مطالعه فضای نوشيدن قهوه به عنوان يک مرکز مهم در فضاهای همگانی و ارتباط جمعی است.علاقمندان می توانند برای کسب اطلاعات بيشتر به سايت مجله دوموس مراجعه کنند.

نکته: شرکت در اين مسابقه برای تمام طراحان، معماران و دانشجويان سراسر دنيا آزاد است!



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/۱٧ :: ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

 

طراحي ساختمان مرکز موسيقي جهاني جديد اسکاتلند در دانشگاه لايمريک  Limerickبر پايه يکسري از استعاراتي که به نوشته هاي اما کولينان باز مي گردد قرار گرفته است.

 

شروع يک تمرين که با جسارت انجام شود: يک پرش از دلگرم بودن به کار براي يک نفر ديگر! تقريبا اگز بخواهيد طراحي خودتان را درک کنيد اين تنها گزينه است.بسياري از تمرينات جديد  کار خودشان را از کارهاي ساده و معمولي شروع کردند تا به پروژه هاي بزرگتر رسيدند. تا حدي که در بعضي مواقع مهارت انجام کار تا حدي پيشرفت کرد که پروژه اي بعد از انجام مسابقات به آنها محول شد.

 

به نظر مي رسد که شانس اين بار به دانيل کوردير رو آورده است. کسي که بي. دي. پي Building Design Partnership شرکت انگليسي را بعد از ١٦ سال کار ترک کرد، برنده مسابقه ساخت بناي جديد هنرهاي تجسمي در دانشگاه لايمريک شد.

دانيل کوردير مي گويد: اين خبر واقعا برايم عجيب بود. به کار گيري حرف اول سه اسم در طرحش تنها چيزي نيست که او از زمانيکه در بي.دي.پي بوده است آموخته بلکه کار کردن بر روي پروژه اي در دانشگاه لايمريک و همچنين طراحي پوسته و مصالح انستيتوي علمي در محوطه دانشگاه نيز کمک فراواني به او کردند.کوردير گفته است: من از پيچيدگيهاي سايت مطلع بودم. او کسي بود زمانيکه مطلع شد مسابقه اي براي طراحي مرکز جديد موسيقي اسکاتلند در نظر گرفته شده تصميم به رفتن گرفت.

دانيل کوردير اهل فرانسه است اما در سال ١٩٧٢ براي اينکه همراه همسرش باشد به انگلستان مهاجرت کرد و در آکسفورد پلي که در حال حاضر آکسفورد بروکس است تحصيل کرد.پس از آن يک کار فوق العاده مهيج يافت که او را از سرزمين جديدش به سرزمين اصلي و مادريش متصل کي کرد و آن کار کردن بر روي پروژه  Channel Tunel در بي. دي. پي بود.

اتصالاتLinkages ، قسمت هاي کليدي طراحي مرکز هنر دانيل کوردير در دانشگاه لايمريک هستند که بازديد کنندگان بوسيله مسيرهاي پياده به آنها خواهند رسيد و در سال ٢٠٠٧ کامل خواهد شد.

بنا براي فعال شدن کنش و واکنش بين مردم در درک قسمت روستا در اسم بناست. اين يک کانسپت از روستا در بناست، جهاني از هنرهاي تجسمي بنا و ايده اي که شما مي توانيد در درون و بيرون ببينيد و آنچه را که اتفاق مي افتد بشنويد.من قصد داشتم جو و حالت خلق کنم.

يک سازه مخروطي فلزي در مجاورت ورودي با درهاي عظيمي که به سرسرا باز مي شوند، قوس ديوار جلويي صحنه و همچنين راه باريکي مي سازد که در طول سرسرا و محوطه حرکت مي کند.

مصالح بنا بايد کنش و واکنش را به بهترين نحو با اين گفته دانيل کوردير که گفته است شالوده بنا  بايد با آجري خاص و سنگ ساخته شود نشان دهند.

معاني استعاري بسياري در اين بنا از ابتدا وجود داشته است.حضور معماري سبليک دانيل ليبسکيند در اين نمونه کاملا قابل درک است. ديوار شمالي جلويي از آجر ساخته شده تا هم مانعي در برابر باد و هم يک ديوار شهري موثر باشد، همانطور که خود سايت نيز در لبه شهر واقع شده است. بنا به طرف شمال باز مي شود. از ساير عناصر بنا يک آبگير خاکستري است که در خارج از قسمت اداري بنا  واقع شده است. ديوارههاي آن از ديوار سفيد و کف آن شيشه اي است. ايده اين است که خورشيد و باد مي توانند از سطح آن انعکاس پيدا کنند و آبي را که سايه هايش بر ديوار مي رقصند تکان دهند. اين دو عنصر _ خورشيد و باد_ حرکت هاي زيادي از سمبل ها و موسيقي هاي گوناگون در بنا خلق مي کنند.

 



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/۱٧ :: ۱٠:٢٥ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

 

 

به نام خدا

 

ايجاد موزه خراسان بزرگ در كوهسنگي مشهد منتفي نشده است. با اينكه چند ماه از كلنگ زني موزه خراسان بزرگ با حضور معاون رئيس جمهور و رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور در مجموعه فرهنگي تفريحي كوهسنگي مشهد مي گذرد اما اين پروژه هنوز اجرا نشده است.

 

 

 

طرح موزه از مجموعه بناها و معماري آثار تاريخي خراسان الهام گرفته شده است. به گفته مدير پروژه زميني كه قرار بود به عنوان موزه در كوهسنگي احداث شود و در سال 82 براي آن 6 ميليارد تومان اعتبار تخصيص داده شده بود به علت كوچك بودن به طرح ديگري اختصاص يافته است.ظاهرا به دليل اهميت موضوع و نشان دادن عظمت تاريخ و معماري خراسان بزرگ سياست سازمان براين است كه موزه در فضايي كاملا مستقل و باز و به صورت باغ موزه احداث شود. احتمالا طي 5 سال آينده موزه به بهره برداري خواهد رسيد.

 

نکته:لطفا اين يادداشت را با يادداشت پائينی مقايسه نکنيد!

 

 


منبع: روزنامه خراسان ۱۳ آذر

 



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/۱۱ :: ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

نام معماري که موزه جديد بريستول را طراحي خواهد کرد اعلام شد.

کار ساخت يک موزه بندرگاهي به استوديوي لب آرکيتکچر Lab Architecture به منظور نشان دادن تاريخ و ميراث فرهنگي شهر بريستول محول شد.

اين شرکت از ميان ليست کوچکي که نام ٨ شرکت بين المللي برگزيده در آن وجود داشت پس از ٥٠ مزايده ثبت شده براي کار روي پروژه انتخاب شد.اميد بر اين است که موزه بريستول در محل موزه صنعتي شهر در سال ٢٠٠٩ افتتاح شود.

 

 

مقامات شهر اميد وار هستند که موزه موجود با خرج هزينه اي در حدود ٥/١ ميليون يورو، شمار بازديد کنندگان را از ١٠٠ هزار نفر در سال به ٢٥٠ هزار نفر افزايش دهد.فضاي نمايشکاهي در موزه جديد دو برابر خواهد شد و هزاران اثر نمايشي که در حال حاضر خارج از ديد بازديد کنندگان هستند جمع آوري و حفظ شده و بار ديگر به معرض نمايش در خواهند آمد.

ريچارد پيل از مقامات شهر گفت: بريستول يک موزه در مقياس جهاني خواهد داشت. اين براي بريستول فرصتي است که عظمتش را به جهان ثابت کند.

 



موضوع مطلب :


۱۳۸۳/٩/۱٠ :: ٥:٤۸ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

 

 

 

 

Nina Shahrokhi ©.Persian edition, First published in Hamshahri newspaper Tehran November 2004

به نام خدا

ازرا استولر عكاسي كه با جادوي عكاسي اش، معماران مدرن را پرآوازه ساخت...

024507.jpg

 ازرا استولر ، عكاسي است كه بهترين عكس هاي معماري قرن بيستم را با دلسوزي و درك درست از محيط مصنوع گرفته است؛ عكس هاي يادماني بناهاي طراحان مشهور او براي نسل بعد به يادگار مانده است.
عكس هاي معروف سياه و سفيد او كه جزو بهترين عكس هاي معماري هستند كه به طور پيوسته تجديد چاپ شده اند، نقش اساسي و مهمي را در شكل دادن قواعد كلي معماري مدرن ايفا كرده اند. لودوينگ ميز وندروه، فرنك لويد رايت، لوئي كان، كنزو تانگه و بسياري ديگر از استولر درخواست كرده بودند از بناهايشان عكس بگيرد و فيليپ جانسون يك بار گفته بود: هيچ بناي مدرني كامل نيست مگر اينكه استولريزه شود ! يا به وسيله استولر عكس آن گرفته شود.
از ديد معماران، استولر چندين برابر ساير عكاسان براي عكس هايش وقت مي گذاشت. او عكس ها را با جزئياتي كه گرفتنشان زحمت بسيار داشت، با دقت و وسواس زيادي مي گرفت. استولر گاهي از سايت، بارها قبل از عكاسي ديدن مي كرد تا ببيند نور چگونه در ساعات مختلف روز بر آن تاثير مي گذارد.
عكس هاي او از نظر گرافيكي بسيار قوي و همراه با تضاد شديدي بين نور و سايه بودند. بعد از سال ها ملاحظه و دقت نظر فهميده بود كه سايه چگونه مي تواند به بهترين وجه فرم بنا را در حين آشكار كردن بافت آن، نمايش دهد. او ساعت ها براي پيدا كردن بهترين زوايا براي عكس گرفتن وقت مي گذاشت و گاهي دياگرام هاي خاص خودش را ترسيم مي كرد تا مطمئن شود كه براي دوربين، محل دقيقي را كه ماهيت بنا را به بهترين صورت نشان مي دهد انتخاب كرده است.
عكس هاي او از فرودگاه دالز در ويرجينيا اثر معمار فنلاندي ارو سارنين، يك نمونه كلاسيك از ادراك زيركانه اوست؛ بنا از يك جاده پيچ خورده كه زير آسماني از ابرهاي در حال گذر قرار دارد در زمان اسرار آميز گرگ و ميش عكسبرداري شده است، در زماني كه آسمان وضعيتي برافروخته و تاريك و روشن دارد. نورهايي، استخوانبندي وسيع بنا را از پائين نوراني و آنها را تبديل به بال هاي پرنده اي در حال پرواز كرده اند؛ در حالي كه برج مراقبت همانند يك نگهبان در گوشه ايستاده و گردنبندي از نور قسمت بالايي آن را در بر گرفته است.
اما شايد علاوه بر وسواس استولر در عكاسي براي معماران اين مساله كه او در مدرسه معماري تحصيل كرده بود اهميت ديگري داشت؛ مدرسه معماري، جايي كه استولر را مجذوب درس هاي ويترويوس كرده بود. بناها آشكارا او را هم از نظر ذهني و هم بصري تحت تاثير قرار مي دادند. استولر در 16 مي ۱۹۱۵ در شيكاگو متولد شد؛ در جواني شيفته ترسيمات فني شد و همين شيفتگي زمينه اي را براي تحصيل او در طراحي صنعتي دانشگاه نيويورك و سپس عكاسي فراهم كرد. در اوايل دهه 40 براي عكاس معروف آن دوره پل استرند در شركت مديريت اضطراري مشغول به فعاليت شد. موفقيت هاي او به خاطر توانايي اش در ترغيب بيننده به درك زيبايي شناسانه فضايي كه او نمايش مي داد، ادامه يافت. در طول سالهاي 1950، 1960 و 1970، استولر از بسياري از بناهاي مشهور در آمريكا و چندين بناي مشهور خارج از آمريكا عكاسي كرد. همانند هنرمندان دوره رنسانس كه كارهاي قلمزني شده از نقاشي هايشان مي ساختند تا بر شهرت خود بيفزايند، معماران قرن بيستم نيز به خاطر كارهايشان همكاري بسيار نزديكي با عكاسان داشتند. علاوه بر اين ژورنال ها، مجلات و كتاب ها نقش بسيار مهمي در مطرح كردن كارهاي يك معمار به همكاران حرفه اي اش، مشتريان و مردم جامعه بازي مي كردند و به همين دليل معماران به عكس هاي خوب و واضحي از بناهايشان براي اهداف تبليغاتي و همچنين پيشرفت خود نيازمند بودند. استولر مدال طلاي انستيتوي معماران آمريكا را در سال 1961 به عنوان اولين معماري كه مفتخر به كسب چنين عنواني مي شود، به خود اختصاص داد. آژانس عكاسي  كه استولر با نام استو پايه گذاري كرد، كارهاي او را همانند ساير عكاسان مشهور معماري به نمايش مي گذارد. جادوي عكاسي او را مي توان به وضوح در نا اميدي و دلسردي معماران و دانشجويان پس از مشاهده بناهاي واقعي كه در عكس هاي او ديده بودند، دريافت!
ازرا استولر چندي پيش در 29 اكتبر 2004 در سن 89 سالگي، چشم از جهان فروبست.


موضوع مطلب :


 

Nina Shahrokhi ©.Persian edition, First published in Hamshahri newspaper Tehran November 2004

 به نام خدا

 
سالني جديد براي كنسرت
023823.jpg
نوع بنا : سالن چند منظوره كنسرت 
محل : لوكزامبورگ - لوكزامبورگ 
معمار: كريستين دی پورت زامپارك 
Christian de Portzamparc

مساحت كل: 20 هزار متر مربع 

بنايي جديد براي اركستر لوكزامبورگ، يكي از چندين پروژه فرهنگي تحت اجراي شهر است، آن هم در موقعيتي كه شهر خود را براي انتخاب دوباره به عنوان پايتخت اروپايي فرهنگي آماده مي كند.
در سال 1995، شهر لوكزامبورگ، پايتخت فرهنگي اروپا لقب گرفت و بار ديگر اين رداي فرهنگي را در سال 2007 به تن خواهدكرد؛ دولت لوكزامبورگ و صنايع خاص آن اين عنوان را به طور كاملا جدي با سرمايه گذاري 459ميليون يورو با داشتن بناهاي فرهنگي خارق العاده در كشوري كوچك با 448300 نفر جمعيت! كسب كرده بودند و به اين ترتيب آن را به يك منطقه فرهنگي بين المللي تبديل كردند.
اخيرا بيش از 10 پروژه فرهنگي در لوكزامبورگ اجرا شده يا در حال ساخت هستند. بيشترين توقع و انتظار از دو پروژه موزه هنرهاي معاصر دوك ژان Grand Duke Jean كه طراح آن آي.ام.پي I.M. Pei بود و و پروژه ژوزفين شارلوت، طراحي شده به وسيله كريستين دي پورت زامپارك است كه به ترتيب در سالهاي 2006 و 2005 افتتاح خواهند شد.
سالن كنسرت، خانه جديد براي اركستر فيلارمونيك لوكزامبورگ، در قلب منطقه اي مثلث شكل است و خود بخشي از طرح جامع ريكاردو بوفيل Ricardo Bofill در سال 1996 است؛ در سال 1997 پورت زامپارك، برنده جايزه اي بين المللي براي سالن 20 هزار متر مربعي با هزينه تقريبي 7/107 ميليون يورو شد كه شامل اين بخش هاست: سالن سخنراني اصلي كه بين 1226 تا 1506 صندلي گنجايش دارد، يك سالن موسيقي محصور با 302 صندلي و يك سالن مخصوص با 120 صندلي براي موسيقي هاي الكتروآكوستيك.
سالن كنسرت لوكزامبورگ هم اكنون همانند خانه اي مدور و شبيه يك تعميرگاه ! در منطقه مركزي شهر خودنمايي مي كند. اين بنا چونان موجودي خود مختار در ميانه مثلثي وسيع است، مانند تكه اي جواهر در جعبه اي كه ساختمان هاي اطرافش آن را مي سازند!
سرسراي گالري مانند هسته مركزي، سالن را احاطه كرده است. نماي اين سرسراي محيطي، رشته هاي متعددي شامل 823 ستون ظريف هستند كه با محاسبات رياضي دقيق در يك منحني سازمان يافته اند؛ ماتي يا شفافيت ستون ها نيستند كه جذابند، بلكه ريتم قرارگيري آنهاست كه شكل بيروني سالن را مي سازد و ديدهاي متفاوت و بديعي را از بنا بسته به محل ناظر در اختيار او مي گذارد.
بازي نور در داخل بنا خاص و منحصر به فرد است؛ بيننده يك گفت وگوي پيوسته را با عناصر شفاف كشف مي كند. موسيقي در اين بنا يك تجربه احساسي بسيار قوي با كمك گرفتن از فرم ها و پرده هاي شفاف و غير معمول نور به تجربيات شما اضافه خواهد كرد.
در قسمت داخلي سرسرا مجموعه اي از برج هاي تنديس گون به ورودي سالن تشخص مي دهند؛ پلي مخصوص عابر پياده، طولاني و باريك از ميان دسته مرزي برج ها مي گذرد و دسترسي به طبقات بالاتر و سالن سخنراني اصلي را فراهم مي كند. حجم سالن موسيقي محصور بسيار خاص است؛ به نظر مي رسد كه زير يك برگ پيچ خورده پناه گرفته يا بخشي از يك مخروط است كه از ميان دسته ستون ها رشد مي كند و آرام آرام آشكار مي شود.



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ