۱۳۸٤/٢/۳٠ :: ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

چندی پيش مطلبی از زبان ديان ساجيک در مورد پارلمان اسکاتلند نوشته بودم. عکسهای پارلمان را در اينترنت پيدا کردم. فکر می کنم ديدنشان خالی از لطف نباشد.

نکته: درست است که اسکاتلند يک کشور اروپايی است آن هم غرب اروپا اما نمی دانم چرا  زمانيكه ظاهر خارجی بنا را با دقت نگاه کردم، به نظرم آمد بنا به شدت روحيه شرقی دارد. شايد هم ميرالس اسپانيايی آگاهانه اين حس را در بنايی که طراحی کرد اما هرگز ساخته شدنش را نديد به وجود آورده باشد.

سرسراي عمومي

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بخشي از نماي بنا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ورودي عمومي و اصلي بنا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اتاق كار نمايندگان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صندلي كنار پنجره در اتاق كار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سالن كنفرانس در يكي از برج هاي بنا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٢٩ :: ٩:۳۸ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

سانتياگو کالاتراوا معمار اسپانيايی دو پروژه بسيار مهم در نيويورک دارد:Transportation Hub  به هزينه ای معادل ۲ بيليون دلار و يك برج مسكونی با ۱۲ مكعب در South Street مشرف بر East River. در ماه اكتبر مجسمه ها، نقاشی های آبرنگ و طرح های معماری اين بنا در موزه هنر متروپوليتن به نمايش گذاشته خواهد شد.

سانتياگو كالاتراوا

اين نمايش  كه از ۱۸ اكتبر تا ۲۰ ژانويه ادامه دارد تلفيقی از هنر كالاتراوا و موضوعات معماری خاص مد نظر او مانند: مكعب های متداخل،تصاوير بالهای پرندگان و ...می باشد.

 

 

 

 

 

Transportation Hub

 گری تينترو Gary Tinterowمسئول متروپوليتن در اين مورد گفته است:هدف ما نشان دادن ارتباط واضح و اعجاب انگيز بين مجسمه ها و تمرينات آقای كالاتراوا در طرح های خالص با بناها و پل های معروف او بوده است.

 

 

 

برج مسكوني

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٢٦ :: ۸:٤٢ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

توضيح عکس:

working late has few benefits, and one is catching an empty street. shot on King st., downtown Toronto.

پس از باران

 

 

 

 

 

 

 

 توضیح بيشتر: گاهی آدم اتفاقی سايت هايی پيدا می کند که دلش نمی آيد به بقيه آدرسشان را بدهد!



موضوع مطلب :


 به نام خدا

 

3 پروژه برتر مسابقه محلي براي نوشيدن قهوه كه اسپرسو با همكاري ايلي كافه و حمايت داموس  مطرح كرده بود، انتخاب شدند. نوآوري و داشتن زمينه اي فرهنگي از موضوعات مورد نظر هيئت ژوري بود.

چنين فضاهايي در دنياي امروز چگونه اند؟ ايلي كافه و داموس پاسخ به اين سئوال را بر عهده هنرمندان، طراحان و معماران جوان زير 35 سال گذاشته بود. فضاي مورد نظر برگزار كنندگان مسابقه ، محلي براي استراحت و گفتگو در زندگي شهري معاصر بود. تا انتهاي مهلت ارسال آثار 704 پروژه دريافت شده بود كه تقريبا نيمي از آنها از كشورهاي خارجي(350 پروژه) و نيمي ديگر از ايتاليا بود(354 پروژه). در بازنگري اوليه 14 پروژه انتخاب شدند و در مراحل بعدي 3 پروژه به عنوان طرح هاي برتر و 3 پروژه به عنوان طرح هاي شايسته تقدير انتخاب شدند. قضاوت پروژه ها را گروهي حرفه اي و كارآمد بر عهه داشتند و همين امر سبب شده بود كه طرح ها از زواياي مختلفي بررسي شوند.

 

 

جايزه اول: استراحت درجنبش (كشور شيلي) Mauricio Bruna Fruns (with Alejandro Antonio Gandarillas Fernández, Pablo Javier Muñoz Bahamonde and Juan Pablo Vargas)

پلكاني متحرك به عنوان ماشين قهوه و دستگاهي هنري. قهوه در ابتداي سوار شدن به پلكان متحرك سرو مي شود و زمان يكه براي به بالا رسيدن پلكان صرف مي شود مي تواند براي نوشيدن آن و نگاهي به نمايشگاهي هنري استفاده شود. در بالاي پلكان متحرك فنجان در دستگاه تبديل انداخته مي شود كه آن را پرس و تبديل به بك بليط براي نمايشگاهي يا يك شو و يا يك كارت پستال مي كند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جايزه دوم: فوندو كافي ( كشور ايتاليا)

Matteo Fioravanti (with Giacomo Fioravanti, Iacopo

 Frassanito, Nicola Jannucci)

تبديل نوشيدن قهوه به مراسمي پايان ناپذير حتي زماني كه به اتمام برسد. اهداف  اين پروژه گسترش شبكه اي براي اطمينان يافتن از اين بود كه زمين هاي قهوه همگي از اطراف شهر جمع شده اند و در مكاني كه گياهان در حال رشد هستند تجمع كرده اند. در اين روش سنت خويشاوندي استفاده از زمين هاي قهوه براي به بار اوردن گياه مد نظر قرار داشت.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جايزه سوم: فرش قهوه( كشور هلند) Frederica Rijkenberg (with Sander Vedder)

محل قهوه با فرش قرمز بزرگي روي زمين تعريف شده است. جايي كه ميز و صندلي مانند امواج طبيعي روي فرش هستند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جايزه ويژه: كافي رله تيوو (كشور ايتاليا) Eugenio Gargioni (with Paola Traversa)

مكان مورد نظر بوسيله شيئي شفاف و كاربرد آن  تعريف شده است.تنها عنصر قابل دسترسي صندوق مجموعه است. ميز شفاف قهوه يك مدول است كه تكثير مي شود، كنار يكديگر قرار مي گيرد و فضا را تقسيم مي كند. رديف هاي نازك فلزي آن مانند اجزاء مانع مانند عمل مي كنند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جايزه ويژه : ناتورال منته ايلي (كشور ايتاليا)

 Giacomo Palmieri (with Silvia Dall’Ara, Chiara Grandini, Davide Vason, Paola Vita)

اين طرح  با يك سايه بان براي تجديد قوا تعريف شده است. سايه باني كه مي تواند همه جا قرار بگيرد. پوسته آن با تخته چوبهاي ساده تعريف شده و گلهاي شمعداني كه فصل به فصل تغيير رنگ مي دهند. اين سايه بان جايي است كه به سادگي مي توان بر روي نيمكتي نشست و استراحت كرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

جايزه ويژه: سلف سرويس ايلي ( كشور بلژيك) Thomas Lommee

مجموعه اي سلف سرويس كه با وسايلي خاص مجهز شده است: خودكار، كاغذ، پرينتر، سي دي هاي موسيقي و ... تمام چيزهايي كه براي كار كردن و گذران وقت نياز داريد. پيشخوان در اين طرح تبديل مي شود به ميزي كه شما مي توانيد بر روي آن كار كنيد و فعاليت هاي مختلفي انجام دهيد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٢۳ :: ۱:۱٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

هنر انديشيدن، همانند يك معمار

طراحی يك بنا تنها بخشي از كارهای يك معمار است. بخش ديگری نيز وجود دارد كه پيچيدگی آن كمتر از قسمت قبلی نيست و آن روش بيان و ارائه پروژه است. معانی و مفاهيم خاصی در يك پروژه برای مطرح شدن لازمند. بنابراين طرح ها، ماكت ها و دياگرام ها اجزائی هستند كه يك معماری Architecture را حتی گاهی پيش از آنكه طرح به اتمام رسيده باشد مشهور می كنند !

مطالبی كه ذكر شد محور سخنرانی آلبنا يانوا Yaneva عضو Akademie schloss solitude است كه طی سه روز در مورد آن سخنرانی خواهد كرد.

 

 

 

هدف پاسخ به مجموعه سئوالاتی است كه در تحليل روش برخورد تعدادی از پروژه های بين المللی مثل ديلرDiller  و اسكوفیديو Scofidio  وجود دارد. سئوالاتی از قبيل اين كه: تصاوير ذهنی يك پروژه چگونه ساخته، منتشر و سازمان دهی می شوند؟ اين تصاوير چگونه به طراحان در گسترش يك ايده كمك می كنند؟ و مشكلات فردی كه در كمك گرفتن و استفاده از اين تكنيك ها راسخ است چيست؟

شركت كنندگان و مخاطبان اين سخنرانی جمعی از تاريخدانان، جامعه شناسان و نظريه پردازان معماری هستند.

اين سخنرانی از ديروز،۱۲ می آغاز شده و تا ۱۴ می ادامه دارد. لازم به ذكر است مكان برگزاری سخنرانی شهر اشتوتگارت می باشد.

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٢۳ :: ۱٢:۱۸ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

 

 

 

 

 

برندگان مسابقه اسپرسو اعلام شدند. جايزه اول به شرکت کننده ای از کشور شيلی، جايزه دوم به طراح ايتاليايی و جايزه سوم به يک هلندی تعلق گرفت.

در مورد مسابقه و برگزيدگان آن بيشتر خواهم نوشت.

هيئت ژوری مسابقه:

آنا بارابارا، استفانو بوئری، پترا بليس، لودويکو اينائودی، آنسلم فرنک، نائوتو فوکاساوا، دن گراهام، الساندرو مندينی، هنس اولريش اوبريست و سرجيو سيلوستريس

هيئت ژوري مسابقه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٢۱ :: ٢:٢٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

                به نام خدا

 

 

 همه چيز در موزه جنگ مورياما يادماني است از جنگ و قدرت نوسازي بشر؛ از آبهايي كه در سالن يادماني اش مي چكند تا نور خورشيدي كه بر مقبره سرباز گمنام مي درخشد.

ريموند مورياما نا آگاهانه از 60 سال پيش زمانيكه 12 سال بيش نداشت طرحش را براي موزه جنگ كانادا آغاز كرده بود. زندگي او بسيار پر ماجراست. او مدتي را در نزديكي كمپ ارتش در خانه درختي اي كه خود ساخته بود زندگي كرد. اموال خانواده مورياما به اين خاطر كه آنها را دشمنان خارجي اعلام كرده بودند مصادره شده بود يا به عبارت بهتر دزديده شده بود و اين كودك 12 ساله و بازماندگان  اعضاء خانواده اش آواره شده بودند. در خانه درختي اي كه ساخته بود ساعات بسياري را به جهاني كه از دست داده بود مي انديشيد و اينكه چه چيز او را از زندگي آرام و معمولي اش دور كرده بود. زمانيكه از او خواسته شد موزه جنگ طراحي كند با اسكيسي از همان خانه درختي كار خود را آغاز كرد.

مورياما مي گويد كه ونكوور هنوز هم برايش آسايش بخش نيست. هرچند شهر محل تولد اوست اما تورنتو مكان اصلي آرامش و سكونت وي از سال 1950 بوده است. حضور او در اين شهر نه فقط به واسطه بناهاي متعددش كه به دليل تاثير عمراني آنها بر افراد كاملا احساس مي شود. كاري كه كمتر معماري تا به حال توانسته در تورنتو انجام دهد. او بيش از 10 درجه افتخار گرفته و رئيس دانشگاه بروك در سنت كاترين است.

حال در سن 75 سالگي كه اكثر معماران از طريق شهرت و يا كارهاي پيشين خود كسب در آمد مي كنند، مورياما در حال كامل كردن بهترين كار حرفه اي خود مي باشد. تعجب آور نيست اگر ديدن موزه جنگ شما را دچار سرگيجه كند؛ سازه 132 ميليون دلاري در ميان بارزترين نمونه هاي معماري اين كشور ( كانادا ) و هر كشور ديگري قرار دارد.

مورياما در طرح موزه خود براي نشان دادن دو روي متضاد انسان از دو موضوع الهام گرفته است: مكاني براي نمايش اسلحه و جشن گرفتن جنگ ها و نبردها!

 

 

طراحي اين موزه شانسي بود كه اين بار نصيب مورياما شد. تلفيقي از به كارگيري و اختصاص بودجه، مكان و انجام كارهايي كه براي هر بازديد كننده واحدي، به اندازه هر ملت و يا تمام جهان داراي معنا و مفهوم باشد.

در واقع بنا بر اساس سه موضوع شكل گرفته است: به خاطر آور، حفظ كن، تعليم بده؛  كه هدف آن روايت داستان تاريخ ارتش كاناداست.

وصف تاثير فوق العاده بنا بر كساني كه به آن وارد مي شوند واقعا مشكل است. قدم زدن در راهروهاي آن، تجربه احساس بي مكاني و گسستگي است؛ احساسي كه نتيجه ناگزير جنگ است. تاريكي بعضي از فضاها و احساس جدايي و تنها بودن در آنها را به هي وجه نمي توان ناديده گرفت.

تاثير اين بناي فوق العاده به اصلي ترين عناصر سازه اي آن مربوط است: زاويه ديوارها، طرز به كارگيري نور و مصالح و استفاده از پرو خالي ها به عنوان ابزارهاي معماري. اين ها نمونه هايي از تكنيك هايي هستند كه مورياما و تيمش را قادر به خلق بنايي كردند كه خود به تنهايي راوي يك داستان، منتقل كننده احساسات و سخنگويي بليغ است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱٤ :: ٢:۱۱ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

مثل اينکه اين روزها اصلا قرار نيست کسی به کسی تبريک بگويد. عوضش هر چه بخواهی بازار تبريک به خود گرم است.

اما من اين بار سنت شکنی می کنم و رسما  تبريک می گويم:

 هديه درمان و ليلا معظمی از دوستان معمار

اميد شاهرخی و يحيی شاهرخی از نزديکان و البته بسياری ديگر از

 دوستان و بستگان. و ضمنا خودم!

روز استعدادهای درخشان مبارک باد.

ياد نوشته گچی بالای تخته سياه کلاس افتادم که بچه ها با خطی خوش و پراميد نوشته بودند:

همتم بدرقه راه کن ای طائر قدس

که درازست ره مقصد و من نوسفرم

حاشيه: امروز که مطالب وبلاگم را چک می کردم يادم افتاد يکی از دوستان بسيار محترم و همراه را از خاطر برده ام:برديا جهانگيری هرچند می دانم اين روز ها به شدت درگير کنکور هستند. اين روز را تبريک می گويم و برايشان آرزوی موفقيت های بسيار دارم.

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱٤ :: ۱:٠٩ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

اخبار سايت آرونا را در اينجا بخوانيد.

 

سه شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۴

آخرين اخبار جشنواره دانشجويی دانشجويان وبلاگ نويس

مراسم اختتاميه نخستين جشنواره دانشجويان وبلاگ نويس ايران امروز،سه شنبه ،سيزدهم ارديبهشت 84 برگزار شد و وبلاگ هاي برتر در هر حوزه معرفي گرديد. بخش سياسي - اجتماعي جايزه اول به وبلاگ احسان هزاره‌ي سوم به‌خاطر زبان ساده، تداوم در نوشتن، سابقه‌ي فعاليت جايزه دوم به وبلاگ چرك‌نويس بخاطر استفاده از لينك و فرم زبان نوشتاري و به روز رساني مداوم و جايزه سوم به وبلاگ شرق بخاطر طراحي مضامين جدي، اجتماعي و استفاده‌ي مناسب از لينك و عكس داده شد بخش فرهنگي – ادبي جايزه اول به وبلاگ در محضر ملك‌الموت به بخاطر يكدستي و هماهنگي در اجراي محتوايي، ساختار و برتري وبلاگ، بهره‌جويي از تنوع و تعدد امكاناتي كه شاخصه‌ي اصلي يك وبلاگ به شمار مي‌آيند و نيز طنين و آهنگ زباني سنجيده و پاكيزه.. جايزه دوم به وبلاگ وبلاگ ارتفاع صفر بخاطر زبان فرهيخته البته به معناي ساده كه پرسش است و تامل است و دغدغه در تماميت نوشته‌ها، و نيز بهره‌گيري از امكانات ذاتي وبلاگ كه همانا شبكه‌اي است از پيوندهاي ارجايي منتهي به متن‌ها. جايزه سوم به وبلاگ نوشته‌هاي اتوبوسي به رغم نبود ارجاعات متني و ناديده گرفتن تاثير گزينش تيتر براي هر مطلب اما بخاطر ظاهر بي‌پيرايه و متني روايتگر از فرهنگ و جامعه‌اي كه فرديت نويسنده در آن موج مي‌زند بخش علمي – آموزشي جايزه اول به وبلاگ وبلاگ كتابدار به دليل نگارش آكادميك وبلاگ، گردهمايي منابع و تحقيقات و گزارشهاي مربوط به گسترش وبلاگ نويسي. جايزه دوم به وبلاگ معماري را بياموزيم به دليل پرداختن به هنر معماري در ابعاد مختلف و جمع‌آوري و پيگيري مطالب مربوط به معماري در دنيا. جايزه سوم به وبلاگ سرويس ژنتيك و بيوتكنولوژي ايران به دليل يك كار گروهي و منسجم براي ايجاد يك وبلاگ گروهي و تخصصي متفاوت .

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱۳ :: ٩:٤٢ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

زمانيكه اسكاتلند به فكر فراهم كردن يك پارلمان در ادينبرگ در بهار 1999 افتاد، براي نخستين بار در طول تقريبا 300 سال، اين قضيه از يكطرف از سرگيري انجمني باستاني بود و از طرف ديگر خلق يك نمونه كاملا جديد بود. عليرغم اتحاد پارلمان هاي انگليس و اسكاتلند، زمانيكه جيمز ششم اسكاتلند، جيمز اول انگليس شد و علاوه بر آن ارتباطات ملايمت آميز و خصومت آميز كه همواره در طول قرن هاي گذشته وجود داشت، اسكاتلند همچنان كشوري بود با محدوده هاي قانوني مشخص، نظام آموزشي خاص خود، ضوابط بانكي مخصوص و هويت فرهنگي مختص خود. جمعيتي كه آمده بود سفر ملكه را در مسافت سلطنتي براي افتتاح اولين نشسي پارلمان جديددر كليساي سالن مجلس اسكاتلند در ادينبرگ ببيند، كم تعداد بودند و حساسيت زيادي نيز به مراسم نشان نمي دادند! آيا اين ملكه آنها، ملكه اسكاتلند بود يا نماينده اي از لندن؟!
شرايط خيلي فاتحانه و شادي بخش نبود اما لحظه اي بود همراه تولد دوباره يك ملت حقيقي، لحظه اي با احساسي هوشمند از مراسمي آئيني. بر خلاف اين عده، حتي هر اسكاتلندي شكاك و ديرباوري به صفحه تلويزيونش چسبيده بود و مراسم افتتاح را تماشا مي كرد. مراسمي كه چندان جذاب هم نبود اما نمايشي بود از آواز هاي گائليك در تالار و شعرهايي كه بچه هاي مدرسه مي خواندند!

مراسم جشن اتفاقي بود با حواشي بسيار و حرف هاي ضد و نقيض، لحظه اي كه وراي مرزهاي سياسي بود، لحظه اي كه آنها كه به آينده اسكاتلند به عنوان ملتي مستقل مي نگريستند با كساني كه پارلمان جديد برايشان به دليل مستحكم شدن اسكاتلند به كمك پادشاهي انگليس محترم بود و حتي با آنها كه با عقيده الحاق پارلمان ها به يكديگر مخالفت مي كردند، يكي مي شدند.

اما براي تمامي اين احساس تداوم ها و كشف دوباره ريشه هاي ملي، پارلماني كه به دنبال ركود ايجاد شده به وسيله پارلمان امپراطوري انگليس در وست مينستر در حال از بين رفتن بود، از زماني كه پيمان اتحاد در سال 1707 لغو شده بود، انجمني بسيار متفاوت بود. اين پارلمان اولين پارلماني بود كه اسكاتلند به توجه به اصول راي گيري جهاني انتخاب كرده بود، اولين پارلمان در اسكاتلند كه حانم ها اجازه حضور در آن يافتند و اولين پارلمان در بريتانيا كه سيستم انتخابات نسبي را به كار برد.

از اولين گام هاي طراحي پارلمان جديد، معماري نقش مهمي در معادله طراحي بازي مي كرد. در ابتدا كار پرسش هايي از اين دست مطرح مي شدند: نشست هاي پارلمان كجا برگزار خواهد شد؟ بناي آن شبيه به چه چيزي خواهد بود؟ چند نفر عضو خواهد داشت؟ اين اعضاء چگونه انتخاب خواهند شد؟ سياستگذاري آن به چه صورت خواهد بود و قدرت آن تا چه اندازه خواهد بود؟معماري اين ميان ابزاري حياتي براي كنكاش در پرسش هاي سياسي و حقوقي بود كه در نهايت ساختمان پارلمان را خلق مي كرد.

در سپتامبر 1997، زمانيكه اسكاتلندي ها براي شركت در انتخابات براي دومين بار در طول ربع قرن آماده مي شدند، يك گروه اسكاتلندي كه مديريت آن به عهده معماري به نام دكتر جان گيبنس Dr.John Gibbons بود شروع به انجام مطالعات براي ساخت پارلمان كرد.

تولد انجمن جديد و مورد توجه اسكاتلند در طول سه قرن  نه تنها آسان نبود كه با اندوه توام بود. دانلد ديوارDonald Dewar ( يكي از وزيران اسكاتلند) در محل كارش اندكي پس از انريكو ميرالس، معماري كه ديوار براي پارلمان برگزيده بود، از دنيا رفت.

دانلد ديوار

ميرالس دراثر يك تومور مغزي به طرز تاسف باري در ابتداي كار حرفه اي اش، در اولين پروژه جدي و مهم اش (كه به اتمام رسيده بود اما هنوز واقعي نشده بود) از دنيا رفت.

ساختمان پارلمان اسكاتلند كه حال ديگر در ادينبرگ شكل و شمايلي پيدا كرده است يادبود شايسته اي براي هردوي آنهاست. بنا يك اثر اصيل و قدرتمند معماري است؛ كاري كه با سايت به خوبي ارتباط برقرار كرده است و بسيار خوب با مجموعه تاريخي ادينبرگ و منظر رويايي اش درگير شده است.

پارلمان باستاني منسوخ شده اسكاتلند همانند معادل هاي انگليسي و فرانسوي اش خصوصيات ويژه اي داشت؛ همانند انگليس امروز به امپراطوري وابسته بود و از پادشاهان اسكاتلندي در بازديد هاي كشور حمايت مي كرد. جلسات پارلمان ها در ادينبرگ به اندازه جلساتي كه در استرلينگ برگزار مي شد باشكوه بود و مانند فرانسه فضاي پارلمان، فضايي يكپارچه بود و تمامي نمايندگان ايالات كنار يكديگر مي نشستند.شركت اسكاتلنديScottish Office پيشرو طرح هاي اجرايي اسكاتلند، گرفتار انتخاب محلي براي پارلمان پيش از برگزاري انتخابات بود. جستجو آغاز شد. اولين يافته آنها بعد از بررسي پتانسيل سايت هاي مختلف يك دبيرستان قديمي متروك بود اما اين مكان به اندازه كافي براي موضوع مورد نظر آنها وسيع نبود. پس چه بايد مي كردند؟ آيا اصلا پارلمان اسكاتلند بايد در پايتخت آن، ادينبرگ ساخته شود؟ با توجه با سابقه سياسي سيار بودن پارلمان به دنبال امپراطوري در سرتاسر اسكاتلند، استرلينگ، مكان تاجگذاري سنتي پادشاهان كشور مي توانست معتبرتر از ادينبرگ قلمداد شود؛ علاوه بر آن استرلينگ از نظر موقعيت جغرافيايي در مركز قرار داشت. گزينه ديگري نيز وجود داشت؛ اگر بنا بود پارلمان در بزرگترين و پرجمعيت ترين شهر تاسيس شود، تنها انتخاب گلاسگو بود. اما در بين گزينه هاي مطرح شده، ادينبرگ اين مزيت را داشت كه مي توانست از شهرهاي كوچك پيرامونش براي الحاقات جديدي مثل وزارتخانه ها يا شركت هاي مرتبط كمك بگيرد. بعد از بررسي تمام جوانب و مشخص شدن نتايج رفراندوم، وزير امور خارجه به طور كاملا شفاف اعلام كرد كه مكان ساخت پارلمان در ادينبرگ خواهد بود.

شركت اسكاتلندي يك ليست از سايت هاي داراي قابليت در شهر آماده كرد. اين گام اول فرآيندي طولاني بود كه سرانجام باعث تولد بنا شد. به طور همزمان تحقيقات ديگري در گروه انجام شد مبني بر اينكه ساختمان جديد چه نوع ملاحظاتي نياز دارد؟

گروه با همكاري كنسولگري ادينبرگ شروع به بررسي امكانات بناهاي موجود و همچنين سايت هاي جديد براي بنا كرد. نتيجه كار در بررسي سايت ها 36 مورد بود كه پس از بررسي دقيق تر به 3 سايت تقليل پيدا كرد:

ليث داكز، ايستگاه  هاي ماركت و خانه سن اندرو. هر سايت به يك گروه معماري واگذار شد تا بررسي هاي اجمالي و طرح هاي احتمالي توليد شود. گروه بنسون و فورسيث بر روي سايت ليث كار مي كردند اما در انتها تشخيص دادند كه اين سايت براي بنايي كه جزء مهمي از ادينبرگ محسوب مي شد بسيار دور از مركز شهر است. گروه پيج اند پارك از گلاسگو طرح بسيار تاثير گذاري براي تغيير و گسترش خانه سن اندرو خلق كردند. اما عليرغم روحيه معنوي خاص اين طرح، اگر پارلمان در اين حانه قديمي بنا مي شد، 1000 خدمه و كارمند آن بيكار مي شدند و بايد فكري به حالشان مي شد. شركت ار.ام.جي.ام ادينبرگ يك نمونه اوليه براي سايت هاي ماركت كه مطمئنا وسعت كافي براي اين منظور داشت، طراحي كردند اما در انتها طرحشان در شان يك پارلمان نبود.

وجود سايت چهارمي در اين مرحله احساس مي شد: سايتي متعلق به يك كارخانه اسكاتلندي و نيو كسلي، رويروي قصر هولي رود. گروه پيش از اين سايت را در نظر گرفته بود اما فورا آن را رد كرده بود چرا كه صاحبان زمين هيچ گونه انعطافي براي همكاري نشان نمي دادند. وقتي گروه، نظر صاحبان را تغيير داد و پيشنهاد فروش فوري زمين را كرد، مطالعات ار.ام.جي.ام شروع شد و نشان داد كه اتفاقا اين سايت واقعا براي پارلمان مناسب است؛ به خاطر موقعيتش در مسير مسافت سلطنتي، نزديكي به قصر هولي رود و فضاي باز بسيار بزرگي كه امكان يك طراحي منظر بسيار عالي و معمارانه را فراهم مي كرد. ضمن اينكه اين سايت هنوز با منطقه تاريخي ادينبرگ و بافت قديم آن پيوند داشت و سمبل هاي بسياري از اسكاتلند قدرتمند پيشين، اطراف آن پراكنده بود.

پس از ملاحظات اجمالي اقتصادي، تجاري و تبليغاتي، شركت اسكاتلندي يك مسابقه معماري براي انتخاب طراح و هدايت كل پروژه برگزار كرد. از ابتدا واضح بود كه مسابقه بيشتر براي يافتن يك معمار است تا طراح. 12 معمار از بين 70 معماري كه براي شركت در مسابقه اعلام آمادگي كرده بودند، انتخاب شدند. هر 12 نفر مصاحبه شدند. مصاحبه توسط هيئتي حرفه اي متشكل از جوان او.كونور، رئيس پيشين انجمن معماران ايرلند، پرفسور اندي مك ميلان، معمار مطرح و رئيس اصلي مدرسه معماري  مكينتاش و كريستي وارك با حضور نمايندگاني از شركت اسكاتلندي انجام شد. دور اول مصاحبه ها در خبرگزاري هاي لندن شركت در داورهاوس و اسكله ويكتوريا در ادينبرگ انجام شد. معماران مجموعه وسيعي از طرح هايي گسترده كه براي پارلمان هاي مختلف انجام شدن بود ارائه كردند. اين 12 نفر در 5 گروه شركتي براي ارائه جزئيات تقسيم بندي شدند:

مايكل ويلفورد از لندن، ريچارد مير و كپيه دزاين از نيويورك و گلاسگو، رافائل وينولي همراه ريچ و هال از نيويورك، دنتون كوركر مارشال و گروه معماري گلس موراي از گلاسگو و ملبورن و انريكو ميرالس از بارسلون. پس از اين مرحله هيئتي براي بررسي كارهاي اين 5 گروه و انتخاب طرح نهايي تشكيل شد. دور بعدي مصاحبه ها در بهار سال 1998 در يكي از شركتهاي وابسته به شركت اسكاتلندي در گلاسگو انجام شد. از شركت كنندگان خواسته شده بود طرح ها را در مداركي شامل 6 برد و يك ماكت آماده كنند. هدف، بيشتر برقراري ارتباط با استراتژي طراحي آنها بود تا مهارت هاي ارائه. اما تمام شركت كنندگان تمام مدارك را با ارائه مناسب همراه خود آمرده بودند. وينولي، طراح بازار حلزوني بين المللي توكيو، در فرودگاه گلاسگو توقيف شده بود! كاركنان شركت اسكاتلندي متعجب شدند زمانيكه مسئولان تشريفات فرودگاه تلفني به آنها اطلاع دادند كه معماري پيش آنهاست كه ادعا مي كند براي ديدن وزير امور خارجه آمده است؛ و علاوه بر اين اعلام كردند كه آنها بايد 4000 پوند براي گمرك اضافه بار او بپردازند!!!

در ميان تمام اين شركت كنندگان بنام انتخاب ميرالس، انتخابي دليرانه بود. كارهاي معدود ساخته شده او در اسپانيا كارهاي قوي و معتبري بودند اما در اندازه هاي معمولي و اندك. ميرالس معمار معتبر و معروفي بود اما شركت كوچكي داشت. به هر حال ديد شاعرانه او به سايت هولي رود و انرژي فراوانش و تحقيق زيركانه اش، هيئت انتخاي را بر انگيخت تا او را برگزينند.

ميرالس طي 2 مصاحبه اش بيان كرده بود كه قصد دارد وجه اشتراكي با كار گروه اسكاتلندي ار.ام.جي.ام به وجود بياورد. طرح هاي ساير اعضاء ليست در مقايسه با كار ميرالس فرمال تر بود و بيشتر از اشكال ارگانيك استفاده شده بود تا فرمهاي هندسي منظم.

سايت پارلمان از ساختمان سنگي قرون وسطايي در مسافت سلطنتي در يك طرف آغاز مي شد تا به فضاي باز آرتور سيت مي رسيد و اطراف آن پر بود از ساختمان هاي قديمي گوناگون. ميرالس تنها فرد بين شركت كنندگان بود در طرح خود به حفظ بناي كوئينز بري توجه كرده بود. طرح او هم به ضوابط و هم به ايجاد كيفيت هاي جديد پاسخ مناسب داده بود.

ميرالس طرح خود را در سه بخش كلي معرفي كرده بود: يك ساختمان 6 طبقه در غرب سايت كه اتاق كار اعضاء در آن واقع شده بود، يك سرسرا كه حجم اتاق كارها را با راهي از بناي در حال احياء كوئينز بري هاوس به عنصر سوم يعني سالن جلسات و نشست ها متصل مي كرد.

مهمترين جلوه معمارانه در شكل سالن بحث و گفتگوست. ميرالس يك سازه خميده بوم رنگ طراحي كرده است. ذكر اين نكته نيز لازم است كه در طرح ميرالس دخل و تصرف هايي صورت گرفت براي مثال مساحت اتاق ها افزايش پيدا كرد. چرا كه 15 مترمربع براي هر نفر در مقايسه با پارلمان وست مينستر كه 25 متر مربع بود بسيار اندك مي نمود. ميرالس كمي طرحش را تصفيه كرد! هرچند اسكيسهاي مدادي او از اولين مراحل كار در يكي از كتابهايش موجودند. همسر و شريكش بندت تاگلي آبو و جوان گاليز در تغيير پروژه به او كمك هاي بسيار كردند. يكي ديگر از كارهاي خاص ميرالس بارز كردن كاراكترهاي فيزيكي بنا بود. در انتخاب مصالح بيشتر تلاش بر منعكس كردن درونمايه هاي اسكاتلند بود تا سنت خاص ادينبرگ. براي ميرالس اين به معناي استفاده از گرانيت بود و نه سنگ هاي معمولي. اما در نهايت بنا يك بناي يكپارچه سنگ نشد. او الگوهايي از اشكال طراحي كرد و آنها را به طور كاملا اتفاقي با گرانيت، انواع مختلف استيل، چوب هاي تخته اي و چوب بلوط پر كرد؛ طيفي از مصالح براق و مات.

امروزه ساختمان پارلمان ديگر يك نشانه شهري براي محدوده اي سياسي و نشانه اي براي استعدادي فراموش شده است كه نسل جديد معماري را پيش از آنكه اسكاتلند بار ديگر از يادها فراموش شود، تعريف خواهد كرد. اسكاتلند اين جاودان شدنش را مديون افراد بسياري است اما 2 نام هرگز در اين ميان طنين ديگري دارند:

 

دانلد ديوار و انريكو ميرالس



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱٢ :: ٢:۳٧ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

يادواره حضرت موسی در اردن

در مورد آن بيشتر خواهم نوشت.

نکته: مقصود من از کعبه و بتخانه تويی تو

         مقصود تويی کعبه و بتخانه بهانه

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱٢ :: ۱٠:٤٦ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

مسئول پروژه هاي اعليحضرت، سر جيمز مراي نامزد طراحي پارلمان اسكاتلند شد و سايتي براي بنا نيز انتخاب گرديد. پي ريزي بنا سوم آگوست 1632 در بخش بالايي كرك يارد سن گيلز كه در راسته باستاني ادينبرگ واقع شده و مسافت سلطنتي خوانده مي شود انجام شد. ساختمان خانه پارلمان كه مخارج ساختش از شهروندان گرفته مي شد چند سال بعد با هزينه اي معادل 10555 ليره استرلينگ به اتمام رسيد. اين بناي باشكوه و تزئيناتش كه از سنگهاي چند معدن محلي ساخته شده بود، ويژگيهاي سبك معماري موراي را به نمايش مي گذارد. بالاي سر در بنا كه به سبك رنسانس است مجسمه هايي از سمبل هاي امپراطوري، عدالت و بخشش قرار دارد.

 

مهمترين مظهر موردتوجه بنا و يكي از چيزهايي كه تا امروزبدون تغيير باقي مانده، سالن وسيع آن است كه 123 فوت طول و42 فوت عرض دارد و سقف با شكوه آن در ارتفاع 60 فوتي بر روي پيش آمدگي هايي قرار گرفته است.

 

اسكاتلند تا زماني كه با انگلستان پيمان اتحاد نبسته بود خود صاحب پارلمان بود. پادشاهي هاي انگليس و اسكاتلند از سال 1603 با هم متحد شدند اما زمانيكه مردم اسكاتلند از عهدنامه هاي خصومت آميز اتحاد با خبر شدند، نزديكي پارلمان تجمع كردند و خواستار توضيح شدند.با اين وجود پارلمان به برگزاري جلسات به تنهايي ادامه داد و 30 نماينده كه براي انگليس و حدود همين تعداد براي اسكاتلند كار مي كردند در تاريخ 25 مارس 1707 تصميم به طرفداري از همبستگي دو كشور گرفتنددر انهاي اولين ماه پس از اين تصميم گيري، هيئت اعلاي قانونگذاري اسكاتلند برگزاري جلسات را موكول به زمان ديگري كرد. آخرين جلسه ديدار در پارلمان قديمي در28 آوريل 1707 بود كه با كلمات مشهور صدر اعظم پايان يافت:" اكنون پايان يك نواي قديمي است."( Now there's ane end of ane ault sang)

 

به همين خاطر ساختمان پارلمان تنها 68 سال پس از اتمامش به بنايي اضافي مبدل گرديد. تا سال 1779 سالن پارلمان بيشتر به خاطر مبلمانش و ظاهرش كه بازگو كننده روزهاي قانونگذاري آن بود حفظ شد. اولين تغيير مشخص و اساسي بنا در اوايل قرن 19 ميلادي بود. زمانيكه معماري به نام رابرت ريد Reid  ساختمان اصلي را با نمايي نئوكلاسيك پوشاند.( هرچند هنوز عناصر اصلي بنا باقي مانده اند.)

آتش در سال 1824 مساخت زيادي از پارلمان را ويران كرد، با اين وجود خانه پارلمان باقي مانده و هنوز به عنوان ديوان عدل پابرجاست و كتابخانه اي را درون خود جا داده است.

 

درونمايه دموكراسي اسكاتلندي همچنان زنده ماند و در خور اين توصيف جورج ديوي در كتاب هوش دموكراتيك The Demcratic Intellect (1961) مي باشد: "...اسكاتلند گرچه ديگر كشوري ناسيوناليستي نيست اما هنوز ملي است و آن قدر ادامه داد كه اثر اروپايي اش را به عنوان يك نيروي معنوي نشان دهد، آن هم زماني كه بيش از يك قرن بود كه هويت سياسي اش در حال ناپديد شدن بود."



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱۱ :: ٢:۱٩ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام  خدا

 

باشد تا درس عبرتی شود برای همگان...!!!

 

آیین نامه حمورابی:                    

 

حمورابي

هرگاه معماری خانه ای برای شخصی بسازد و ساختمان آن را محکم بنا ننماید بطوریکه خانه

ساخته او خراب گردد و موجب مرگ صاحبخانه شود آن معمار را باید اعدام نمود.

هرگاه این امر موجب مرگ فرزند صاحبخانه شود باید یکی از فرزندان معمار را اعدام نمود.

اگر این امر موجب مرگ غلام صاحبخانه شود معمار باید غلامی به همان ارزش به صاحبخانه تحویل دهد.

هرگاه این امر موجب از بین رفتن اموال صاحبخانه گردد معمار موظف است کلیه اشیایی که در این

حادثه از بین رفته مسترد نماید و معمار موظف است خانه خراب شده را با خرج خود بسازد.

(نقل از کتاب درسهایی از خراب شدن بنا . جاکوب فلد1964)

              

 

با تشکر از دوست خوبم ليدا امينيان

 

 

                                                    

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱٠ :: ۱۱:۳٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

پيش از اين درباره ساجيک و سوابقش مطالبی نوشته بودم. طی چند يادداشت آينده در مورد تاريخچه ساختمان قديم پارلمان اسکاتلند و ساختمان جديد آن در اينجا خواهيد خواند:

سوابق دموكراتيك از زبان ساجيك:اسكاتلند قديم و جديد

 

از زمان عهد باستان، ايده آل كلاسيك تمدني جهاني كه بر اساس قوانين كلي دموكراتيك پايه گذاري شده بود، بر نمونه هاي سياسي، سياست هاي دنياي غرب حكمفرما گرديد. دموكراسي كلاسيك تنها بر فرم تشكيلات جديد تاثير نگذاشت بلكه يك ميراث معماري كه هم بر فرم و هم سبك ساختمان هاي پارلماني تا امروز حكمفرمايي كرده، خلق كرده است. يك تشكيلات دو منظوره براي اولين بار در اواسط قرن اول ميلادي در ايسلند به وجود آمد.فضاي مجالس باز وايكينگ ها با روحيه سنتي اسكانديناويايي مي تواند بدون تلقي شدن به عنوان معماري پارلماني، جزئي از ريشه هاي ويژه اهداف ملي به حساب بيايد.

 

تشكيلات اوليه و سمبليك براي جامعه دموكراتيك در آتن 2500 سال پيش شروع شد. دموكراسي از دموكراتياDemokratia  مشتق مي شود.( دموس به معني مردم يا شهروندان و كراتوس به معني قوانين). دولت جايي شكل گرفت كه يا مردم خودشان مستقيما قوانين را وضع مي كردند مانند شهرهاي كوچك يونان باستان، و يا از طريق نمايندگاني به وضع قوانين مي پرداختند مانند اعضاء انتخابي وست مينستر. 

يونانيان باستان بر پايه ايده هاي سياسي يك تمدن خلق كردند: تساوي بين شهروندان، آزادي و احترام به قوانين و عدالت. اين عقايد، تفكرات سياسي را در غرب شكل داد.

 

اصول پارلمان اسكاتلند:

 

براي اولين بار در طول 300 سال گذشته است كه اسكاتلند پارلمان اختصاصي خود را به همراه خانه دائمي ملت جديدي در ادينبرگ دارد. به طور قطع سنت، نقش بسيار مهمي در انتخاب معماري و سايت داشت اما نكته بسيار مهم ديگر اشتياق اسكاتلند معاصر در نشان دادن درونمايه هاي ملي بود. ساختمان جديد پارلمان اسكاتلند به وسيله اريك ميرالس طراحي شده است و پس از برگزاري يك مسابقه بين المللي كه معماران مطرحي مانند ريچارد مير، مايكل ويلفورد، رافائل وينولي و دنتون كوركر مارشال نيز در آن شركت داشتند انتخاب شد.

تاريخ سنتي دموكراتيك اسكاتلند به دوران باستان باز مي گردد. وجود تجمعاتي در هواي باز از گذشته نقشي غير قابل انكار در جلسات تصميم گيري هاي سياسي امپراطوري اسكاتلند داشت. پارلمان اسكاتلند در روزهاي اوليه خود با حمايت كاخ سلطنتي امپراطور، جلساتي را برگزار مي كرد كه در مكانهاي مختلف انجام مي شد؛ اين مكان ها پيش از استقرار در ادينبرگ شامل ابي در اسكون و پرث، استرلينگ، لين ليثگو و هولي رود مي شد. بين سالهاي 1489 و 1513، پارلمان و محل برگزاري جلسات در فضاي اردوگاهي تول بوث جديد، ادينبرگ در مجاورت سن گيلز با هم ملاقات مي كردند. در سال 1632 چارلز اول از اين وضع اظهار نارضايتي كرد و خواستار فرهم شدن ساختمان جديدي شد. 

 

مهمترين اتفاق در تقويم سياسي اسكاتلند، شروع جلسات پارلمان بود كه با جشني كه حركت دسته جمعه پارلمان ناميده شد آغاز شده بود. يك كنده كاري قديمي مربوط به قرن 17 ميلادي اين مراسم تشريفاتي اعضاء پارلمان را از قصر رودخانه هولي رود تا خانه پارلمان نشان مي دهد. يك نقاشي كه رودريك چالمرز آن را كشيده نيز واقعه مهم تاريخي 23 آوريل 1685 را اسكاتلند قديمنشان مي دهد كه در آن شهروندان، ماموران ايالات و اشرافزادگان را مشايعت مي كنند. در يك تصوير رنگي موجود ديگر نيز دارندگان نشان هاي سلطنتي اسكاتلند، نوازندگان ترامپت و پيك ها همراه شاه ليون و پس از آنها ماموران شاه و درباريان ديده مي شوند...   ادامه دارد



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱٠ :: ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

خداوندا مرا از نفرت و کينه دور نگاه دار و به من قدرت تشخيص عطا کن.

خدايا آنان که مرا از تو دور می کنند، بی شک نفرين شدگانی ابديند. مرا از گزند آنها مصون دار.

بار الهی من بنده کوچک توام. پس آزمايش های الهيت را هموزن من قرار بده، چه روح ظريف من تاب

امتحانات بزرگ و سخت ندارد.

خداوندا تمام کسانی که از آنها آموختم، در نظرم ارجمند گردان و برکتشان ده.

کريما زندگی ام به دست تو و برای تو...هدايتش کن.

 

 

روزگار غريبی است نازنين ...روزگار غريبی است.

هرگز ادعا و تظاهر نخواهم کرد هرگز. خداوند

 کسانی را که به من اين روش زندگی را آموخته

 اند تا ابد قرين رحمت و برکت خود قرار دهد.



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٤ :: ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

دوستی را می شناختم که شهر سوخته را زادگاه خود می دانست. اطلاعات بسياری هم در مورد آن داشت و وبلاگی هم در همين زمينه. برحسب رشته تحصيلی ام قول داده بودم مطلبی در مورد آن بنويسم در مورد شهری سوخته که مورد بی مهری واقع شده بود. اما متاسفانه درگير روز مرگی های رايج شدم حال برای ادای دين به اين دوست گرامی هم که شده سعی خواهم کرد گه گاه مطالبی  از آرشيو خبرها و سايت ها در اينجا آورده شود.

مطلبی از سايت نور و نار:

كشف سازه معماري در گورستان شهر سوخته، نشان داد كه ساكنان اين شهر باستاني، پنج هزار سال پيش «مرده شويخانه» داشتند. آنها ابتدا بدن مردگان خود را شسته سپس آنها را به خاك مي سپردند.
آخرين كاوش ها در شهر سوخته، 13 اسفند ماه سال جاري به پايان رسيد. در اين فصل، فعاليت هاي انسان شناسي،‌ گياه شناسي و باستان شناسي به موازات يكديگر پيش رفتند. باستان شناسان اين بار بيشتر روي گورستان شهر سوخته متمركز شده بودند. در سال گذشته نيز بخش هايي از يك معماري ناهمگون با ساختار قبرستان از اين محوطه به دست آمده بود كه نشان مي داد اين محل، براي آماده سازي مردگان براي دفن در دل گورستان؛ ساخته شده است.
دكتر «منصور سجادي» باستان شناس و سرپرست هيات باستان شناسي شهر سوخته در اين باره گفت: «در حفاري هاي اخير در گورستان به يك معماري ساخته شده در ابعاد 2 در1 متر برخورد كرديم كه با ساختار گورستان ناهمگون بود. در كنار اين سكوي ساخته شده، مقداري ظروف سفالي، تعداد زيادي قلوه سنگ هاي بزرگ، سنگ ساب و دو قطعه استخوان به چشم مي خورد. همه اين شواهد در كنار يافته هاي سال گذشته شامل 2 اتاقك در كنار اين سكوي ساخته شده نشان مي دهد كه اين محل زماني مرده شويخانه گورستان شهر سوخته بوده است.»
«سجادي» درباره دو اتاقك كشف شده و بررسي آنها با كشفيات به دست آمده از كاوش هاي سال گذشته گفت: «برداشت ما اين است كه ابتدا اجساد را در اين دو اتاقك نگهداري مي كردند سپس آن ها را براي آماده سازي روي سكوي موردنظر مي گذاشتند. اما هنوز نمي دانيم كه مراسم آييني آنان براي دفن مردگان شان چه بوده است؟»
به دليل پايان زمان كاوش و حفاري در شهر سوخته، ادامه بيرون آوردن اين سكو و سازه هاي اطراف آن به سال آينده موكول شد.
شهر سوخته پنج هزار سال پيش، كلان شهري در اوج تمدن و پيشرفت در هنر و صنعت بوده است. هنوز كسي نمي داند كه اين شهر به چه علت از بين رفته و نام اصلي آن چه بوده است. در واقع باستان شناسان هر چه بيشتر در اين منطقه كاوش و حفاري مي كنند، به سئوالات بي پاسخ بيشتري بر مي خورند. اين محوطه پيش از تاريخ درچند كيلومتري شهرستان زابل قرار گرفته است.

یکشنبه، 23 اسفندماه 1383

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٤ :: ۸:۳٠ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

همانطور که در نوشته های چند روز پيش اشاره کرده بودم حواشی طراحی يک بنا گاه از خود آن جذابتر است. طراحی پارلمان جديد اسکاتلند که طرح آن طی برگزاری مسابقه ای انتخاب شد نيز پيرو همين قاعده است.

انريکو ميرالس معمار اسپانيايی ساکن بارسلون برنده اين مسابقه اعلام شده بود. آن هم در ليستی بلند بالا از معماران بنامی مانند وينولي، مير و ... .

حال تاريخچه ساخت اين بنا چه بود و چگونه بنای يادمانی اسکاتلند شد را در آينده خواهيد خواند...

 

طرح ميرالس

ميرالس طرح را توضيح مي دهد.

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/٢ :: ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

یك دسته گل كوچك از گلهاي رنگارنگ خانه، دستاني كوچك و قلب تپنده من كه از شدت هيجان و شادي در سينه ام آرام و قرار ندارد...

 

يك سالن وسيع، دختران يونيفرم پوش، لوح هاي تقدير و نام من كه از بلندگو پخش مي شود...

 

و حال...

 

 

يك ميز شلوغ، چند دسته كاغذ، يك كامپيوتر هميشه روشن، سكوت شبانه، صداي كليك هاي پياپي و پيام هاي مجازي شادباش من در دنيايي مجازي تر...

 

 

 

اين سه عبارت خلاصه سه روز مهم ارديبهشت اند. روزهايي كه به ترتيب يك به يك در زندگي من وارد شدند دوازدهم، چهاردهم و سوم ارديبهشت...

 

در ستايش دست ها

اين نخستين نماز آفرينش نيست،

                              آرامشي را در انديشه ام

                                                     كه از راستي و روشنايي

                                                                       روايت كند.

و اين كه

اي ارديبهشت سرود ساز!

خشنودي خرد را بر اين برهنگان تشنه بباران،

كه يكسره چشمپاي روزان و روندگانند،

اينان

 خداوندگارانند.

 

روز معمار مبارک باد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


۱۳۸٤/٢/۱ :: ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

ناگفته ها و حاشيه های طراحی يک بنای معروف گاه از خود آن جذابتر است ...ادامه دارد



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ