۱۳۸٧/٥/٢۳ :: ٢:۳٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

با پایان گرفتن ضیافت شش بعلاوه یک علی اعطا را به عنوان میزبان بعدی معرفی می کنم.

 

-------------------------------------

 نکته: قرار بود نتیجه ضیافتی را که میزبانش بودم بنویسم. بخشی از آن را هم انجام داده ام اما با سفری که بیش از ۲ هفته در پیش دارم فکر نمی کنم زودتر از ۱۱ ام ماه آینده بتوانم آنرا در وبلاگ بگذارم.



موضوع مطلب : ضیافت معماری


۱۳۸٧/٥/٢٢ :: ٧:۳٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

زمان ضیافت هفتم که نامش را با استفاده از حقوق میزبانی شش بعلاوه یک گذاشته بودم پس از یک تمدید ٢ هفته ای دیروز به پایان رسید. ١٣ نفر برای این ضیافت مطلب نوشتند که شخصا از هر ١٢ نفر شرکت کننده به خاطر زمانی که گذاشته اند و تمایلی که به ادامه راه ضیافت ها نشان داده اند ممنونم. ظرف امروز یا فردا نتیجه گیری کلی این ضیافت را در وبلاگ قرار خواهم داد.

 در مورد میزبان بعدی هم همانطور که قبلا مطرح کرده بودم سه نفر مد نظرم هستند:

١- لیدا امینیان

٢- علی اعطا

٣- محمد خبازی

از یادداشتی که اسم میزبان های پیشنهادی را در آن مطرح کرده بودم نتیجه ای حاصل نشد جز این که آقای خبازی اعلام کرده بودند که وبلاگشان دچار مشکل شده است. به همین خاطر دوباره این ٣ اسم را مطرح می کنم و نظر نهایی را فردا اعلام خواهم کرد.

 



موضوع مطلب : ضیافت معماری


۱۳۸٧/٥/۱٦ :: ۱٢:۳۱ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

دو روز بود که نمی توانستم به شبکه وصل شوم و پیغام خط مشغول است پشت سر هم بر مونیتور ظاهر می شد. اول شک کردم که شاید به خاطر اعلام رتبه ها و این پدیده اینترنتی شدن انتخاب رشته است اما بعد با طول کشیدن این قضیه به امور مشترکین آی.اس.پی زنگ زدم. سئوال کردم که آیا شبکه مشکلی دارد چون خیلی اشغال است و پاسخ داده شد که کابل برگردان است و مشکل از جانب مخابرات  و هیچ تضمینی هم برای زمان درست شدنش وجود ندارد.(مثل همیشه) یک روز دیگر هم گذشت و بازهم مشکل حل نشد. این بار دوباره تماس گرفتم و پرسیدم که شماره اتصال به شبکه مشکلی دارد و این بار پاسخ اعلام یک شماره جدید برای اتصال بود!

نتیجه اینکه، این که(!) چه سئوالی بپرسید تاثیر بسیاری در پاسخی که می شنوید خواهد داشت!



موضوع مطلب : روزمره / دنیای مجازی


به نام خدا

منبع: سایت p30Greek

سید جواد غفاریان، دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی صنعتی (دانشگاه تهران) حائز رتبه اول طراحی در مسابقه طراحی خودروی CarDesignNews.com شد.

 

 

 

این مسابقه در دو بخش طراحان حرفه ای (آزاد) و طراحان دانشجو از ماه ژانویه 2008 با حمایت کمپانی Autodesk در جریان بود که در تاریخ 25 ژوئن 2008، طرح های برگزیده این مسابقه از سوی هیأت داوران معرفی شدند.

سه چرخه جادوئی (Magic Tricycle) ایده جدیدی از سید جواد غفاریان است که می تواند در جاده ها و خیابان های معمولی به عنوان یک خودروی سه چرخه مورد استفاده قرار بگیرد و در صورت لزوم در محل های پر ترافیک تر، با چرخش حول یک محور طولی، تبدیل به یک خودروی دوچرخ (موتور سیکلت) شود. صندلی سرنشین این وسیله نیز به همراه چرخش بدنه دوران می کند تا وضعیت سرنشین را در حالت عمودی حفظ کند.

سید جواد غفاریان در توضیح این طرح می گوید: “یکی از مهم ترین بخش های این طراحی، در نظر گرفتن زیبایی، جذابیت و تناسب در هر دو وضعیت این خودرو است.”

عدم رعایت تقارن علیرغم رعایت تناسبات در حالت خوابیده نیز، ویژگی منحصر به فرد این طرح است که شجاعت طراح را در شکستن محدودیت های رایج در طراحی خودرو نشان می دهد.

 

به گفته برگزار کنندگان این مسابقه، از ابتدای شروع داوری، به وضوح مشخص بود که این طرح، مورد پسند تیم داوران قرار گرفته است...

 

 

منبع اصلی خبر: اینجا

--------------------------------

نکته1: جواد غفاریان اصالتا مشهدی است.

نکته2: یادم می آید همکلاسی ای داشتیم که بسیار به طراحی ماشین علاقمند بود و از حق نگذریم که طراحی بدنه خودرو را هم در طرحی که یکبار از او دیدیم خوب انجام داده بود. فقط یک یادآوری خاطرات دوران دانشجویی بود! همین.



موضوع مطلب : روزمره / خلاقیت هنری


۱۳۸٧/٥/۱٢ :: ٩:٤٧ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

امروز(۳۰ تیر) کامنت اولین نوشته برای ضیافت را دریافت کردم. از امروز تا ٨ مرداد (تا ۲۱ مرداد طبق نوشته های قبلی) در همین یادداشت می توانید لینک نوشته های ضیافت شش بعلاوه یک را دریافت کنید:

 

  ١- فرهاد شرفی : برای ضیافت شش بعلاوه یک، آینده معماری

 ۲-روزبه نوری: آینده معماری-برای ضیافت ششم و کمی بیشتر 

 ۳- امیر علی نجاری سیسی: آینده معماری

 ۴- نینا شاهرخی: آینده معماری از دیدگاه شخصی من

 ۵- محمد موسویان: آینده نگری معمار و معماری در طراحی فضا 

 ۶- محمدرضا شیرازی: پنج وضعیت ِ آینده  در معماری

  ۷- زهرا غیور: آیا انسان به غار پناه خواهد برد؟

  ۸- فرزانه حقیقی: آینده معماری ما یا دیگران؟

  ۹- مرتضی میرغلامی: آینده معماری ـ وضعیت ششم

 ۱۰- محمد خبازی: معماری برای آینده

  ۱۱- محمد حامد موسوی: Future like a poker...

 ۱۲- آزاده شاهچراغی: آینده معماری، معماری دموکراتیک

 ۱۳- محمد چاوشانی:  معماری آینده – آینده معماری

 

 

 

 

 

 

 

 

 ...

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب : ضیافت معماری


۱۳۸٧/٥/٦ :: ۸:٤٩ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

من همیشه محیط مجازی را دوست داشته ام! چندی پیش مطلبی در چلچراغ می خواندم به قلم  منصور ضابطیان که  در مورد دنیای مجازی  نوشته شده بود و اگر فرصت بود حتما بخش هایی از آن را در وبلاگم می گذارم*.( آن وقت دلیل دوست داشتن من کاملا روشن می شود!) امروز یعنی همین چند دقیقه پیش کامنت آقای موسویان را دیدم و مطلبشان را در مورد ضیافت آینده معماری خواندم. دیدم بد نیست در وبلاگ خودم هم بخش اول نوشته ایشان و پاسخ خودم را برای تاکید بیشتر بگذارم:

*: بخشی از مطلب کدام حقیقت؟ کدام مجاز ؟ را تایپ کرده ام و می توانید آنرا از اینجا بگیرید. 

«به بهانه ی ضیافت هفتم با عنوان :                     آینده معماری

 

 سرانجام عادت بی تعهدی واهمال کاری ، که ایرانیزه شدن آن برای ما جای بسی مسرت وتبریک است !!! دامان وبلاگ نویسان معماری را نیز گرفت و سرنوشت نامختومی را برای ضیافت ششم رقم زد اما به همت لابیگران بی مزد و منت عرصه وبلاگ نویسی ، میزبان جدید اما رسانه نگاری با سابقه چون (نینا شاهرخی) معرفی شد تا نحسی این ضیافت را متقبل شود و او 1+6 را ( آینده معماری ) به مانند 1+ 12 ابداع کند تا شاید این ، هم اندیشی های مجازی پایان نپذیرد ، اما مقارن شدن این ضیافت با پروژه های پایان ترم دانشجویان معماری که خیل عظیم وبلاگ نویسان را شامل می شود ؛ سرانجامی با کندی و بی توجهی را برای موضوع دیالکتیک- زمان و معماری- به ارمغان آورد . اما شخصا که مدعویی بی دعوت نامه هستم ( نمیدانم شاید هم نیازی به دعوت نامه نباشد! و این برداشت زمان حال من باشد! ) دقایقی را متحمل تاملی شدم تا ابتدا ایهام موضوع معماری آینده یا آینده معماری را بیابم اما نتیجه را به مانند بسیاری از مباحث فلسفی که در کتابهای به اصطلاح اندیشمندان ... است و درنهایت به چرندیات و پرندیات ذهن مشوش انسان مبدل می شود رها کردم( دراین وادی به تنهایی سیر و سلوک نکردم و دوستانی چون سیاوش کرباسی  و ... با من در بعد زمان همراه بودند ) ...»

 

پاسخ من:

 

«جناب موسویان از اینکه در ضیافت شش + یک شرکت کردید بسیار ممنونم. ضمنا در ( به کسر ر ) ضیافت به روی همه کسانی که مایل به شرکت باشند باز است و شرکت کردنشان باعث افتخار میزبان. اگر من در نوشته های پیشین از اسامی استفاده کردم دلیلش آشنایی بیشتر با شخصیت آنها یا شیوه نگارششان بوده است. در آن یادداشت هم ذکر کرده بودم که این ها اولین اسم هایی هستند که به ذهنم آمده است. با توجه به اشاره ای که به زمان پایان ترم کرده اید فکر می کنم بد نیست مدت ضیافت کمی تمدید شود. از توجهتان سپاسگزارم.»

 

نتیجه ۱: در این ضیافت مانند تمام ضیافت های شش گانه قبلی به روی همه باز است.

نتیجه ۲: مدت زمان نوشتن مطلب برای این ضیافت تا ۲۱ مرداد تمدید می شود.



موضوع مطلب : ضیافت معماری / حاشیه معماری / روزمره


۱۳۸٧/٥/٥ :: ٩:٢٦ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

قبلا در سه یادداشت سه بخش اولیه نوشته ام برای ضیافت شش بعلاوه یک را گذاشته بودم. در این یادداشت مجموع سه یادداشت قبلی و ادامه نوشته را می خوانید:

 

 

«هر چقدر خصوصیات یک زمان پنهان باشند، ذات یک عصر خود را در معماری آن عصر نشان می دهد؛ خواه شکل بیان معماری این زمان بدیع و تازه باشد و خواه از زمانهای دیگر تقلید شده باشد.خصوصیات یک زمان را به آسانی شناختن خط یک دوست،هر چند که به عمد بخواهد آنرا پنهان کند، می توان در معماری آن زمان شناخت.وقتی ما در جستجوی سنجش ارزش یک زمان باشیم، معماری معیار اشتباه ناپذیری از رویداد های این زمان به دست می دهد.»

 

جمله معروف و مشهور «عقب ماندن از قافله تمدن!» را سالهاست که در گوش پدران ما و ما زمزمه کرده اند و حرص وولع رسیدن به این قافله را با هزاران تمنا و توصیه به گوشمان خوانده اند چنانکه آخرین سالهای قرن بیستم را آخرین فرصت کشورهای توسعه نیافته و در حال توسعه  برای دستیابی به آن قافله اعلام کرده اند. البته طی پنجاه سال گذشته غرب بیش از خود ما (ساکنان شرق و سرزمین توسعه نیافته ها) برای جبران این عقب ماندگی دل سوزانده است.

 

همواره به آینده اندیشیده ایم. برایمان آرمانی بوده و زیبا. شاید هم گاهی غیر واقع بینانه. آرزوهای غیر ممکنمان همیشه متعلق به دنیای آینده است. همچنان اطمینان داریم که روزی به آنها خواهیم رسید.

در این میان آینده حرفه ما جایگاهی ارزشی دارد.که امروز شخصیت و هویتمان وابسته به آن است.

 پس به آینده آن فکر می کنیم و می اندیشیم که چه خواهد شد؟

موضوع مورد نظر ما آینده معماری است.

 شاید حقیقت هر چیز را بتوان به موجودی زنده تشبیه کرد که سیال است و مختار، هوشمند و غیر قابل پیش بینی . نفس می کشد، رشد می کند و می میرد.

معماری در این مجال در مقام همان موجود است؛ نمی توان گفت ازلی بوده اما شاید ابدی باشد، یکزمان بوجود آمده و حال عاقله انسانی است با تجربیات تلخ و شیرین فراوان، یک موجود استثنایی و انتقاد پذیر، وابسته ی خانواده مردمی اش .

 هر چه گفته اند، به ناچار پذیرفته و خود را با آن هماهنگ کرده است.

آینده چنین موجودی چه خواهد شد؟... این است پرسشی که به دنبال پاسخش خواهیم بود.

  آینده چه زمانی است؟

از نظر تقسیم بندی کلی زمان همواره به ما آموخته اند که: زمان سه حالت دارد: گذشته، حال و آینده. اما این تقسیم بندی شاید تنها به درد همان رفتم می روم خواهم رفت بخورد! و یا بیان راحت تر جملات روزمره که:امروز فردای دیروز است!

بسیاری از اندیشمندان و نظریه پردازان معتقدند که نمی توان زمان را در سه ظرف جداگانه ریخت. حقیقتی است در گذر که شاید اگر به واسطه تیک تیک ساعتها و تبدیل روز به شب و زمستان به بهار نبود هیچ تصوری از آن نمی داشتیم.

 

در مورد پدیده زمان نظریات متعدد و بعضا متفاوتی وجود دارد.

برای مثال ژیل دلوز[1]Gilles Deleuze معتقد به وجود کریستال زمان است. وی در مقاله ای با همین نام  شرح داده است که زمان درون کریستال همانطور که می گذرد به دو بخش تقسیم می شود. « زمان باید به دو نیم شود در همان موقع همانطور که خودش را محدود یا باز می کند، به دو دهانه غیر متقارن تقسیم می شود.یکی از آنها تمام حال در حال گذر را می سازد، در همان زمان که دیگری تمام گذشته را حفظ می کند. زمان از این قطعه تشکیل یافته است، این زمان است، چیزی که ما در کریستال می بینیم .» این نمونه ای است از فرم کریستال زمان. زمان به دو راه تقسیم می شود گذشته و حال، که دائما تغییر می کند به طور هموار به گذشته تبدیل می شود. پس دو شکل زمان به هم پیوسته هستند. در کنار هم آنها کریستال زمان را می سازند.

اما منظور ما از آینده در اینجا همان وارونه تصوری است که اکنون نسبت به همان چیزهایی که اتفاقات تاریخی و باستانی می خوانیمشان داریم. معماری را اینجا تعریف شده فرض می کنیم .چرا که اگر دو موضوع مبهم را کنار هم بگذاریم و بخواهیم عبارت آینده و معماری را بیان کنیم دیگر طرح مسئله به شدت بی معنی به نظر می رسد.

در این دیدگاه آینده را از سه زاویه دیده ایم:

در اولین دیدگاه نگاهی از حال به آینده داریم نتیجه مسلم این نگاه یک جریان متحول شده خواهد بود.تحولات اساسی در نوع نگاه به معماری احتمالا بسیار با آنچه در حال می اندیشیم متفاوت خواهد بود.

1 ـ نگاه از حال به آیندهçمتحول

در نگاه دوم از گذشته به حال و سپس از حال به آینده می نگریم .این نوع نگاه به دلیل پیوستگی زمانی که بین گذشته،حال و آینده وجود دارد یک سیر تکامل تدریجی را در اختیارما قرار خواهد داد.پس احتمال دارد نتیجه آن نیز با نتیجه نگاه اول ما به آینده متفاوت باشد.

2ـ نگاه از گذشته به حال و حال به آیندهçسیر تدریجی

در آخرین برخورد نیز به آینده نگاهی مستقیم خواهیم داشت.این طرز برخورد به دلیل وابسته نکردن آینده به هیچ بازه زمانی مبهم ترین بخش کار خواهد بود و شاید نتیجه آن پیشگویی باشد که درجه درستی یا نادرستی آن هم نامشخص باشد.

3ـ نگاه مستقیم به آینده به عنوان یک پدیده مستقلçنامشخص

نکته:اگر به آینده به طور مستقل نگاه کنیم در پی پیش بینی یک پدیده خواهیم بود و اگر به صورت وابسته و غیر مستقل به آن نگاه کنیم به دنبال بررسی یک روند هستیم.

بر همین اساس زمینه های قابل بحث عبارتند از:

ـ حرکت به طور مداوم و تغییر و تحول؛

ـ رسیدن به نقطه ای و سپس قرار گیری در مکانی ثابت؛

ـ رسیدن به نقطه ای و سپس بازگشت به گذشته آن آینده؛

سئوالاتی را که مطرح می شود  به طور کلی میتوان این گونه بیان کرد:

ـ معماری چیست؟

ـ معماری مستقل از زمان و وابسته به زمان کدامست؟

ـ حرکت و تحول معماری متصل به زمان چکونه است؟

ـ جداسازی کلی معماری از زمان به چه صورت امکان پذیر است؟

ـ معماری واجد چه ویژگیهایی است که با زمان حرکت می کند؟(تکنولوژی، مخاطب آینده و ...) و ـ ـ عوامل موثر در اتصال این ویژگیها به معماری چیست؟

 ـ معماران گذشته چگونه به مقوله آینده نگریسته اند و این نظریات آنها امروزه چگونه محقق شده است؟

ـ معماران امروز چگونه به مقوله آینده می نگرند؟

ـ آینده معماران گذشته با آینده معماران امروز و احتمالا معماران فردا چه تفاوتی دارد؟

ـ آیا نظریات آینده نگرانه آنها محقق خواهد شد؟

ـ سیر  تحول به سمت آینده چگونه است؟ و چه برنامه ریزی هایی وجود دارد؟

ـ و در نهایت قابل درک برای ما، می خواهیم به چه برسیم؟


----------------------------------------------- 

۱ -  ژیل دلوز1925-1995 متفکری است که در دهه اخیر، بیشترین اتفاقات هنر تحت تاثیر اندیشه های او شکل گرفته ا ست. در فرانسه متولد شد و بین سالهای 1944 و 1957 در سوربن فلسفه خواند. 

 

نکته: احتمال دارد بخش دیگری به این یادداشت اضافه کنم.

------------------------------------------------------------

  منابع:

1-گیدئن ، زیگفرید،کتاب فضا زمان معماری(چاپ چهارم) ، منوچهر مزینی ، انتشارات علمی و فرهنگی ، تهران، 37و38؛

2-مجله فضا ،شماره 2و3،بهار و تابستان 80 ؛

3-سایت: http://pages.poly.edu/~dmesho01/Final%20Version.doc؛



موضوع مطلب : ضیافت معماری


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ