دوشنبه ٢٢ فروردین ۱۳۸٤ :: ٧:٠٥ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

در سال 1960 كنزو تانگه يك طرح شهري شعاعي براي توكيو منتشر كرد. وسعت فوق العاده و خلاقانه طرحش موجي در موسسات معماري و طراحي شهري سراسر دنيا به وجود آورد. پلي به طول 30 كيلومتر  با ستون هاي متصل به هم به منظور كوتاه كردن مسير بندر توكيو كه مركز تجارت خليج را به منطقه چيبا پيوند مي داد، در نظر گرفته شده بود.

 

كنزو تانگه

ادارات، مدارس و موسسات عمومي در مجموعه هايي مرتفع نظام يافته بودند، مجموعه هايي كه مانند تيرهايي در هسته سازه ستون مانند معلق هستند. فضاهاي مسكوني زير بام هاي شيبدار كه ياد آور خانه هاي سنتي روستايي است خود را پنهان كرده اند.

محور قوي مركزي براي حل مشكلات تراكم شهر با يك سيستم قطعي و جدي روي بزرگراه هاي مستقيم و مونوريل ها قرار گرفته است. هرچند توجيه آن مورد سئوال بود اما پلان شاهكاري بود از بي پروايي حيرت انگيز طراح.

پيتر پوپهام در كتاب توكيو، شهري در انتهاي دنيا(1985) مي نويسد : خط آسمان جديد توكيو زيبا نيست اما يك واكنش زيبا و قابل اعتماد به شواهد وجود نيروست. اين تصوير جديد توكيو يك تصوير پوياست. تغييرات آن هرگز پايان نمي پذيرد و در حركت متغير در حال حركت اتمام ناپذيرش، گاهي بعضي خواسته هاي روند تغيير را با صداقت استواري براي همخوان شدن با كلمات صرف و خشك و خالي تحت الشعاع قرار مي دهد.

 

 

پوپهام معتقد است كه با تخصيص صحيح پول، جاه طلبي، ارتباطات و محدوديت هاي انعطاف پذير، خلق بناها همانگونه كه از حد نهايي بودجه نيرو انتظار مي رود حقيقتا غير قابل توقف است.

 

راه غير سواره رو يوري كاموم را از سمت شين باشي به سمت رينكاي فو كوتوشين  ادامه دهيد تا به ساخت و سازهاي جديد زمين بكر بندر توكيو برسيد. راه از كناره بندر  و زير بزرگراه غير همسطحي حركت مي كند. به محض عبور ترن از بالاي خط پشت بام بناها، پل رنگين كماني تماشايي ديده مي شود. ايستادن كنار آن در ساحل جلويي، آخرين طرح الحاقي كنزو تانگه به خط آسمان توكيوست. خبرگزاري هاي جديد   براي گروه فوجي – سانكي. بنا در خود تلويزيون فوجي و سازمان ارتباطي نيپون را جاي دا ه است. سازه 25 طبقه بعد از افتتاح پاسخگوي تشكيلات پيشرفته و گسترده تلويزيوني خواهد بود.

2 برج كه ادارات و استوديو ها را د رخود جاي داده اند، به وسيله شبكه اي از راهروهايي در آسمان به هم متصل شده اند. اين شبكه يك كره به قطر 32 متر را نيز نگه داشته است. كره شامل يك رستوران و محل ديد مي باشد.

درست جايي كه خطوط راه آهن به هم مي پيچيند تا به پل بپيوندند، حجم بزرگ مقياس بنا با 210 متر طول و 120 متر بلندي ظاهر مي شود. 2 برج بنا به 7 طبقه تقسيم شده اند. برج غربي شامل ادارات و دفاتر اصلي مي شود در حاليكه برج ديگر فضاي قرار گيري استوديو هاست. پاركينگ، يك سالن تئاتر، استوديو هاي بزرگتر و خدمات مربوطه در طبقه پايين قرار گرفته اند. برج ها بوسيله يك شبكه از راهرو هايي در آسمان كه كره اي به قطر 32 متر را حمل مي كند، به هم متصل شده اند.سازه Ramen  در طول نما به احساس طراحي هماهنگ كمك مي كند.

كره  با تيتانيوم پانل بندي شده است و شبكه اصلي با موزائيك هاي آلومينيوم و پانل هاي شيشه اي آبي تيره و پركننده هاي شفاف شيشه اي پوشيده شده است. بدنه آسانسور اصلي و ساير اجزا به طور برجسته شيشه كاري شده اند. هدف از اين كار آشكار كردن 24 ساعته بودن بنا از ديد ناظر بيرون است.

جريان داشتن اطلاعات و شبكه رسانه اي براي آينده در نما خود را به نمايش مي گذارد. گرچه اين بنا، بنايي ويژه و خصوصي است، اما دسترسي عمومي يك ملاحظه بسيار مهم در طراحي است. راهروهاي وسيع در آسمان همانند پياده روهايي كه ديد بسيار خوبي به بيرون دارند عمل مي كنند. بام قطعه اصلي يك باغ معلق خواهد بود با مناظري بديع از شبكه بالاسر و در طول بندر. به وسيله پلكان بزرگ غير محصوري كه طول برج شرقي را طي مي كند مي توان به باغ رسيد. از اين فضاي وسيع در آينده به عنوان محلي براي برگزاري مراسم استفاده خواهد شد و از روي پلكان نيز مي توان مراسم را دنبال كرد.

 

 



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ