چهارشنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳۸٤ :: ٢:٢٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

                به نام خدا

 

 

 همه چيز در موزه جنگ مورياما يادماني است از جنگ و قدرت نوسازي بشر؛ از آبهايي كه در سالن يادماني اش مي چكند تا نور خورشيدي كه بر مقبره سرباز گمنام مي درخشد.

ريموند مورياما نا آگاهانه از 60 سال پيش زمانيكه 12 سال بيش نداشت طرحش را براي موزه جنگ كانادا آغاز كرده بود. زندگي او بسيار پر ماجراست. او مدتي را در نزديكي كمپ ارتش در خانه درختي اي كه خود ساخته بود زندگي كرد. اموال خانواده مورياما به اين خاطر كه آنها را دشمنان خارجي اعلام كرده بودند مصادره شده بود يا به عبارت بهتر دزديده شده بود و اين كودك 12 ساله و بازماندگان  اعضاء خانواده اش آواره شده بودند. در خانه درختي اي كه ساخته بود ساعات بسياري را به جهاني كه از دست داده بود مي انديشيد و اينكه چه چيز او را از زندگي آرام و معمولي اش دور كرده بود. زمانيكه از او خواسته شد موزه جنگ طراحي كند با اسكيسي از همان خانه درختي كار خود را آغاز كرد.

مورياما مي گويد كه ونكوور هنوز هم برايش آسايش بخش نيست. هرچند شهر محل تولد اوست اما تورنتو مكان اصلي آرامش و سكونت وي از سال 1950 بوده است. حضور او در اين شهر نه فقط به واسطه بناهاي متعددش كه به دليل تاثير عمراني آنها بر افراد كاملا احساس مي شود. كاري كه كمتر معماري تا به حال توانسته در تورنتو انجام دهد. او بيش از 10 درجه افتخار گرفته و رئيس دانشگاه بروك در سنت كاترين است.

حال در سن 75 سالگي كه اكثر معماران از طريق شهرت و يا كارهاي پيشين خود كسب در آمد مي كنند، مورياما در حال كامل كردن بهترين كار حرفه اي خود مي باشد. تعجب آور نيست اگر ديدن موزه جنگ شما را دچار سرگيجه كند؛ سازه 132 ميليون دلاري در ميان بارزترين نمونه هاي معماري اين كشور ( كانادا ) و هر كشور ديگري قرار دارد.

مورياما در طرح موزه خود براي نشان دادن دو روي متضاد انسان از دو موضوع الهام گرفته است: مكاني براي نمايش اسلحه و جشن گرفتن جنگ ها و نبردها!

 

 

طراحي اين موزه شانسي بود كه اين بار نصيب مورياما شد. تلفيقي از به كارگيري و اختصاص بودجه، مكان و انجام كارهايي كه براي هر بازديد كننده واحدي، به اندازه هر ملت و يا تمام جهان داراي معنا و مفهوم باشد.

در واقع بنا بر اساس سه موضوع شكل گرفته است: به خاطر آور، حفظ كن، تعليم بده؛  كه هدف آن روايت داستان تاريخ ارتش كاناداست.

وصف تاثير فوق العاده بنا بر كساني كه به آن وارد مي شوند واقعا مشكل است. قدم زدن در راهروهاي آن، تجربه احساس بي مكاني و گسستگي است؛ احساسي كه نتيجه ناگزير جنگ است. تاريكي بعضي از فضاها و احساس جدايي و تنها بودن در آنها را به هي وجه نمي توان ناديده گرفت.

تاثير اين بناي فوق العاده به اصلي ترين عناصر سازه اي آن مربوط است: زاويه ديوارها، طرز به كارگيري نور و مصالح و استفاده از پرو خالي ها به عنوان ابزارهاي معماري. اين ها نمونه هايي از تكنيك هايي هستند كه مورياما و تيمش را قادر به خلق بنايي كردند كه خود به تنهايي راوي يك داستان، منتقل كننده احساسات و سخنگويي بليغ است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ