جمعه ۱۳ خرداد ۱۳۸٤ :: ۱۱:٤۱ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

نما بخش مهمي از بنا

 

در نما مسائل بسیار مهمی از نظر فضای معماری تحقق می یابد. رابطه فیزیکی و بصری بیرون و درون و رابطه جنبه ایستا و متحرک ساختمان. یعنی فرم و کاربری. حجم اگرچه سه بعدی است دارای فرمی خارجی است که توسط سطوح بیان میشود. نما در توصیف کلی از همین سطوح تشکیل شده است. بحث نما به مفهوم خاص ان از جایی شروع میشود که سطوح یا سطحی مهم و اصلی که به دلیل قرارگرفتن در معرض دید بیشترین اطلاعات را در مورد حجم ساختمان انتقال میدهد و با آگاهی از خاصیت سطحی بودن وبا فکر ارزشگذاری بر این خاصیت ایجاد میشود.

   فارغ از مباحث نظری در عمل نمای ساختمان از مقوله نمای ترسیمی در فرایند طراحی ساختمان جدا نیست.یکی از مواردی که باعث عدم کارایی نمای سنتی در معماری امروز شده آن است که امروزه معماریهای نو کاملا بصورت سه بعدی طراحی و ارائه میشود.  این مقوله باعث شده که نما بعنوان عنصر سطحی تحت شعاع قرار گرفته است.

در معماری رایج جهان طراحی بر اساس پلان و نما –در حالی که اولی ماهیتا کاربردی-فنی ودومی صرفا زیبایی شناسی است- فضاهایی را تولید کرده است که ترکیب بندی از نوع دیاگرامی –کاربردی دارند. نما عنصری جداگانه است که در فرایند طراحی در جدال با پلان قرار میگیرد ودر پیروزی قانونمندی پلان بر نما به فضای زشت کاربردی و عکس آن به فضای تزئینی ولی در باطن خراب و غیر قابل استفاده می انجامد.

گرایشهای جدید

  پس از رواج نمای پرده ا ی بحث نما با مفهوم جدید پوسته مطرح شد. بکارگیری تکنولوژیهای متعلق به رشته های دیگر مثل صنعت چاپ روی شیشه و پلاستیک و...نماها و پوسته هایی را بوجود آوردند که به لحاظ جلوه بیرونی و باز تاب درونی استثنایی و جذاب هستند. به همین دلایل پوسته بعنوان پروژه ای مستقل که هدفش حل روابط بیرونی ونه درونی ساختمان است مطرح شد.

  از آنچه گفته شد در می یابیم که مسیر تاریخی مهماری به جایی رسیده که نما به مفهوم سنتی کارایی خود را از دست داده است.این مقوله نظیر هر سنت دیگر برای ادامه بقا به تحول و دگرگونی نیاز دارد.دگرگونی که به بازنگری تعدادی از مبانی پایه ای نما مربوط است . خلاقیت و پیشبرد بحث معماری زمینه ای وسیع را در پیش رو دارد که ظاهرا تا مدتها جای کار دارد.

 

                                                                                              مجله معمار 

 

 

نماي استوديو شبكه TV AM در بريتانيا

 اين پروژه جاه طلبانه شامل عناصر پوشاننده معماري و همچنين دهنده معماري به استوديو هاي TV AM مي باشد. بنا بوسيله تري فارل  طراحي شده است. ما عبارت پوشاننده  Covering   را براي دادن ايده فضايي حاوي همه چيز به كار مي بريم، مانند يك كارگاه صنعتي بزرگ، جايي كه كاركنان آن مي توانند هرچيزي را كه دوست داشته باشند، هركجا كه مي خواهند بگذارند. تصويري كه از چنين ايده اي به دست آمد يك نتيجه منطقي از هدف بنا بود. اين بنا ساختماني صنعتي بود، ولي ساختماني كه نوع بسيار خاصي از صنعت را در خود جاي داده بود كه يكي از معاني آن سرگرم كردن عموم بود. در نتيجه تصويري كه از بنا مد نظر بود، با ذائقه عمومي مقايسه شد؛ تمام كساني كه برنامه هاي TV AM را مي ديدند يا گوش مي كردند. اين ملاحظه باعث شد چيزي بيش از معماري صرف در طراحي استوديو ها لحاظ شود. مثلا: يك نفر تزئينات خاصي را پيشنهاد مي كرد، يك اسباب بازي تزئيني شبيه خانه هايي كه بچه ها از قطعات رنگارنگ پلاستيكي مي سازند!

با نگاهي به خارج بنا مي توانيم بعضي ازچيزهايي را كه در داخل با آن روبرو خاهيم شد، حدس بزنيم. نماي مات و بلند خارجي به ما مي گويد كه ما با سازه اي برخورد داريم كه تمايلي به نمايش آنچه در درون دارد ندارد. ورودي بنا فرمي از يك طاق است كه با يك سازه فلزي لوله اي كه ورقه هاي آن ديد به سمت ورودي را قاب كرده، ادغام شده است. نما از 2 بخش تشكيل شده است و اين دو بخش با سازه هاي لوله اي به هم متصل شده اند. طاق بالايي يك سازه فلزي توخالي است كه خود متشكل از 3 بخش است. سر هم كردن اين سازه ها چندين روز كار برده است.

اين فرم اسكلت مانند طوري نظام يافته است كه اصطكاك و برخورد با باد در آن كاهش يافته باشد و باعث منسجم به نظر رسيدن دو بخش جدا از هم نما شود. علاوه بر موارد ذكر شده اقتصادي بودن طرح نيز مد نظر بوده است. در وسط طاق، مجسمه اي به شكل سنگ بنا قرار دارد. اين قسمت از مجموعه اي از ورق هاي آلو مينيومي كه آب نقره داده شده اند و با اسپري به رنگ آبي در آمده اند ساخته شده است.

رنگ سازه هاي لوله اي با قرمز پررنگ آغاز و با زرد به پايان مي رسد. معمار نما را طوري طراحي كرده است كه مانند يك بيلبورد عظيم به نظر بيايد. نتيجه نهايي اين پروژه تنها ملاحظات تكنيكي نيست بلكه مسائل زيبائي شناختي نيز در طراحي آن بسيار موثر بوده است. اين بنا بازتابي است از آنچه تري فارل اعتقاد داشت كه تصوير TV AM بايد باشد. بلافاصله در پشت اين نما مي توان استوديو ها و ساير فضاهاي وابسته به آن مانند اتاق ها ،دفاتر كار و ... را پيدا كرد.

بنابراين مي توان به اين نما به عنوان تلاشي براي خلق يك بخش نفوذ ناپذير، در ارتباط با محيط خارج، بدون پنجره و با سيستم اكوستيكي كه تمام فعاليت هاي درون را از سو صداي خيابان حفظ مي كند، نگريست. به همين خاطر قطعا لازم است مصالح مصرفي پر ارزش باشند، در برابر باد و باران مقاوم و به سهولت قابل نگهداري باشند و گذشته از اين ها به راحتي نصب شوند. مصالح عمده اي كه براي نماي اين بنا استفاده شده است يورو وال است كه به خاطر نتايج مثبتش و انعطاف پذيري آن براي طراحان بسيار شناخته شده است.

قوس نما به وسيله مجموعه اي از نوارهاي مستقيم شكل داده شده است. به نوارها چوب اضافه شده است تا به حجم آن اضافه شود. مواد پركننده كه با ورق هاي نقره PVF2  پوشانده شده اند نيز شكل دهنده خروجي بنا هستند. درزگيري كردن اتصالات اين بند و بست ها كه مشكلي اساسي و سخت و غير قابل حل به نظر مي رسيد در اين بنا با استفاده از نئوپرن ( لاستيك مصنوعي با مقاومت بالا در برابر نور، خورشيد و روغن) حل شده است.

اين مصالح نه تنها به عمليات خاصي براي نصب نياز داشتند بلكه به مردان متخصص نيرومندي نيز محتاج بودند.

حروف بزرگ نشانه بنا كه در لبه انتهايي نما قرار گرفته اند، از ورقه هاي آلومينيومي ساخته شده اند. حروف با كل طراحي نماي ساختمان هماهنگ هستند. آلومينيوم جزء مصالحي است كه بسيار راحت مي شود با آن كار كرد و مزاياي ديگري همچون سبك وزن بودن كه خصلت لازمي است براي حروف بزرگ نما كه بايد معلق و يا به نماي پنجره مركزي ثابت شده باشند.

Tv Am

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ