دوشنبه ٢٠ تیر ۱۳۸٤ :: ٧:٥۱ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

" دهه 60: مونترال بزرگ مي انديشد" با نگاهي به 11 سپتامبر در مركز معماري كاناداCCA در مونترال تاثير معماري و طراحي شهري دهه 60 را بر شهر مورد مطالعه قرار مي دهد. نمايشگاه از مدارك غني آرشيو شده CCA مانند طراحي ها، اسكيس ها، فيلم ها و ماكت هاي اصل معماري و در مقياس شهري آن زمان .

 

 

مجموعه اي از اتاق هاي متصل به هم، بازديد كنندگان را از ميان حجم وسيعي از اطلاعات عبور مي دهد: فيلم، ويدئو و تبليغات آن زمان براي كمك به تصور روحيه معماري و شهرسازي در بستر اجتماعي آن روزگار، به كار گرفته شده است. بخشهاي ويژه نمايشگاه شامل طرح هايي از پروژه ميس وندرروهه براي ميدان وست مانت، مجموعه معاملات بورس لوئيجي موررتي و پير لوئيجي نروي و پروژه پليس ويله ماري I.M.Pei  و هنري كوب بود.

 

 

 CCA Gallery View

عكسهاي بزرگ مقياس تاثير گذار كه شهر قديم و جديد را با هم مقايسه مي كرد نيز بخش مهم ديگر نمايشگاه است؛ ساختمان Hydro Quebec  كه بوسيله گستون گاگنير طراحی شده است و مكان و مقياس دراماتيكش! در اين بخش قرار دارد. بناي گاگنير همانند يك ويرانه اسكلت مانند فولادي به نظر مي آيد كه كاملا نسبت به مقياس و راستا در محيط پيرامونش بي توجه بوده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hydro Quebec

در نمايشگاه دهه 60 علاوه بر موارد ذكر شده آرشيوي از عكس هاي كمياب Expo سال 69 ديده مي شود كه شامل تصاويري از زمان برپايي اين نمايش تاريخي و غرفه امريكا كه بوسيله باك مينستر فولر طراحي شده بود، مي شود.

نمايشگاه، عكسها و مداركي از نشانه هاي شهري دهه 60 را نيز در معرض ديد قرار داده بود براي مثال مجموعه مسكوني موشه سفدي. ناكامي هاي گسترش شهري 1960 درسهاس بسياري در پي داشت: بسياري از طرح هاي ضروري در اكثر مواقع درست هستند اما ممكن است در بخشي خوب كار نكنند يا خوب درك نشوند و يا ممكن است عناصر كليدي آنها به خوبي سامان دهي و يا تكميل نشده باشند.

 

خيلي از ايده ها ممكن است فوق العاده باشند اما نتيجه نهايي، خارج از مقياس يا

نا متناسب با زمان خود باشند. بعضي از ايده ها نيز براي بافت شهري نه فوق العاده هستند و نه تاثير گذار اما مدارك خوبي براي اين نمايشگاه بودند!

در مقاله : "از مونترال بياموزيم" در كاتالوگي كه براي معرفي نمايشگاه آماده شده بود مايكل سوركين معمار و منتقد امريكايي در مورد دليل انتهاب دهه 60 مونترال توضيح داده است: مسئله حيرت آور اين است كه تمام استراتژي هاي مدرنيست اواسط قرن در اينجا اتفاق افتاده است!

اين استراتژي ها با افزايش جمعيت شهر مرتبط است. در سال 1951 مونترال اولين شهر در كانادا بود كه جمعيتش به 1 ميليون نفر مي رسد و طراحان و مسكن سازان به فكر آينده نزديك 5 ميليون نفري آن بودند. در سال 1961، 5/2 ميليون نفر در شهر وجود داشت و حال تنها كمي بيش از 3 ميليون نفر در اين شهر ساكنند...

برپايي چنين نمايشگاه هايي در هر شهر امكان توجه به وضعيت قبلي شهر، وضعيت كنوني و بهترين و اجرايي ترين برنامه ريزي براي آينده را فراهم مي كند.  از مونترال بياموزيم!

 



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ