چهارشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٥ :: ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 هر دانشجوی معماری بايد بداند که گفت وگو های ميان او و استادش در مورد روند طراحی، فقط  به جنبه های خاصی از اين روند می پردازد و او خود بايد قادر باشد در پايان تحصيلاتش اين کار را به تنهايی در مورد آثار خود انجام دهد. چرا که هيچ تفاوتی ميان نقد ديگران و نقد توسط خود شخص نيست و حتی نقد توسط خود شخص مفيدتر نيز هست.

                                                                                               کالينز ۱۹۶۸

در طول بازديد کارها توسط استاد، سکوت عميقی بر فضای آتليه حاکم شده بود. او از ميزی به ميز ديگر می رفت و انتقادات خود را در اختيار همه قرار می داد. اگر استاد از ميزی بدون ابراز نظر و انتقادی عبور می کرد، اين بدان معنا بود که آن کار شايستگی  و استحقاق قضاوت و اظهار نظر استاد را نيز نداشته است.

                                                                                           مک گيور ۱۹۳۸

 

 



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ