پنجشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸٥ :: ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

مطلبی که می خوانید از وبلاگ خودت را بشناس عینا برداشت شده است:

بر خلاف دنیای گذشته که دنیای خلوت بوده است  دنیای امروز دنیای شلوغ است.  شلوغی از همه  جا می بارد ، فضای خالی وجود ندارد. اطلاعات  ،ارتباطات ، اشیاء  ،پدیده ها  ،وسایل،  سخنان  ،افکار و غیره و غیر آنها دنیای اطراف مارا پر کرده اند. غوغاسالاری حکومت می کند.

مدرنیته از یک سو به سرعت و شتاب زندگی کمک کرده  و بدین وسیله  سکون و آرامش را بی معنا ساخته است و از سوی دیگر باعث تعدد و گونه گونی شده است. در دنیای گذشته  اشیاء و پدیده ها  اگر تنوع داشت به این شدت و حدت نبوده است. مدرنیته  به حجم اجسام و اشیای دور و برمان افزوده است.

زندانی شدن ادمی در این شلوغی ها باعث شده است که یک دقیقه سکوت و آرامش نداشته باشد. آدمی در این دنیای خودساخته آنقدر گیر و گرفتار اطراف و اکناف خود شده که خودش را ازیاد برده است. همه چیز سرگرمی شده است و همه چیز غافل کننده آدمی از خویش اند. فرصتی دست نمی دهد تا انسان  بتواند لحظاتی چند با خودش باشد.

در مجله اطلاعات علمی نوروز ۱۳۸۵  در مقاله خواندنی " متافیزیک معماری"  نویسندگان اشاره کرده اند که  باغ ذن در معماری سنتی و لابرینت ها(labyrinths) در معماری مدرن مکان هایی اند که خاصیت درمانی دارند : "تجربه ذن سفری شناختی است که از کثرت به وحدت و از وحدت به کثرت   ،رفتن به عرصه فراآگاهی  و بازگشتن به زندگی عادی  با بینشی که پس از تجربه فراآگاهی دیگرگون شده  وزندگی را آنچنان که هست در می یابد( اطلاعات علمی - فروردین ۱۳۸۵ - ص۲۸)

معابد در ادبیات دینی  کارکردی داشته اند نظیر باغ ذن ها. در معابد دینی که اولا  محل عبادت محسوب  شده اند  ثانیا محل مقدس و ثالثا محل سکوت   اصل براین بوده است که مردم لحظات سبک روحی خودرا در آنجا تجربه کنند. مسجد در اسلام  محل عبادت پروردگار و سرشار از سکوت و ارامش جهت توجه به خدا دانسته شده است.

دنیای امروز  نیاز به سکوت را با ساختن لابرینت ها پر می کند." لابرینت ها یک فضای آرام  برای نیایش و مدیتیشن عرضه می کنند. این لابرینت  مسیری است بدون پیچش های کور یا  فریبنده   مسافر را به مرکز رهنمون می سازد و مرکز لابرینت ها  مکانی است برای استراحت  سبک شدن   خفتن  اندیشیدن یا پردازش امور زندگی مان. بازگشت به بیرون ( خارج لابرینت) برای بازکردن  و کامل کردن مکاشفه ای جدید به زندگی روزمره مان است ( همان – ص28)

لابرینت ها در دنیای امروز به خوبی و خوب  نشانگر نیاز آدمی به سکوت و ارامش روحی است  انچه در فضای هرروزه زندگی  دریغ می شود. بودریار پیاده روهای آمریکا را آکنده از مردمی  تصویر می کند که نه برای برآوردن هدفی که برای خلسه حضور در شلوغی  از خانه بیرون زده اند. آنان از خلوت خانه بیزارند  و شلوغی خیابان  به آنها  نوعی خلسه و جذبه ی حضور می دهد. حضور آمریکایی جماعت  در خیابان با خلسه همراه است یعنی خلسه و جذبه خور را در خیابان می جویند!

ادمی  نیاز به سکوت دارد. چرا باید خور را از سکوت محروم سازیم؟  سکوت تکلیف ما را با خودمان و زندگی مان روشن خواهد کرد.

نکته جالب مقاله پیش گفته اینست که سکوت و آرامش رابا معماری ساختمان گره زده اند. ساختمان در دنیای سنت  ساختاری داشت  مبتنی بر توازن و هماهنگی  که گذشته از زیبایی داشتن به ادمی لذت می بخشید و گذشته از لذت بخشیدن  معنا داشت و متافیزیک حاکم بران از دو اندیشه  مبداء و مرکز (همان – ص27) گرانبار بود. معماری مدرن  مبداگریز و مرکزگریز شده است. ساختمان ها اینک در شهر به دلیل هارمونیک نبودن  به تشویش و دلهره آدمی افزوده اند.

نیاز به سکوت با ساختن مکان هایی خشک و خالی اما تهی از معنا ممکن نیست. سکوت می باید ما را به معنی زندگی مان راهبر شود وگرنه ارزشمند نخواهد بود.



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ