سه‌شنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸٥ :: ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

 

مهندسان بيشترين سهم را در دستيابي به كيفيت زيست كنوني، كه از آن بهره مند هستيم، داشته اند. آب پاكيزه و سالم، سيستم ترابري كارآمد، مهار شدن مخاطرات سيل و طغيان ها، مديريت مواد زائد، ساختمان هاي مقاوم در برابر زلزله، طرح هاي توليد و توزيع نيروي برق و نظاير آنها، همه دستاورد مهندسانند، اما اغلب در گمنامي واقعي به انجام رسيده اند. ما مهندسان- و تنها ما- در اين باره مقصريم، زيرا نخواسته ايم و يا غفلت كرده ايم كه به ازاي اين فضائل، كسب اعتبار كنيم. اين كوتاهي را چگونه بايد جبران كرد؟

گام نخست: بايد وظيفه خود را به خوبي انجام دهيم و آن را با هيجان به دنيا بازگو كنيم . بگذار مردم، دنيايي بدون مهندسي، اين عنصر خلاقيت، را منسجم كنند، دنيايي بدون پل ها، ساختمان هاي بلند، آب پاكيزه و نيروي برق، ارتباطات و ترابري سريع، بدينسان، كارهاي سترگ ما در چشم اندازي شايسته قرار مي گيرند. در آن موقع، ما بايد از افزودن پيشوند مهندس، به اسم خود همانطور كه برخي از همكاران، در اروپا و آمريكاي لاتين عمل مي كنند به وضوح نشان دهيم كه به حرفه خود مباهات مي كنيم.

گام دوم: ما بايد خواستار آن باشيم كه خدمات ما بر مبناي عملكرد، ارج نهاده شود و مثل يك كالا مورد خريد و فروش قرار نگيرند. اگر قدر و منزلت حرفه ما با ساير حرفه هاي علمي، همانند پزشكي همسنگ نباشد، بهترين مغزهاي تعليم يافته مهندسي مشاور را انتخاب نخواهند كرد.

تامين آينده: بگذار از سايه گمنامي به در آئيم و سركردگي چالشها براي رويارويي با دنياي قرن بيست و يكم را به عهده گيريم. ما بايد بانگ توانمند دفاع از امر حفظ و كاربرد خردمندانه منابع موجود باشيم. بگذار از حرف زدن با خودمان در گذريم و با كساني كه مي توانند پندار ما را تقويت كنند، ارتباط برقرار كنيم، صداي ما شنيده نخواهد شد مگر اينكه پا از ميان جمعيت تماشاگر بيرون نهيم و به روي صحنه بياييم.

                  حرفه ناپيدا، قدمي به پيش بگذار و از تاريكي به در آي.

                                                                                                 

                                                                                              ويليام-د-لوئيز- رئيس فيديك

 

 

MESSAGE FROM THE LARGEST contribution to the quality of life that we enjoy.

today is made by engineers . Clean , safe water , efficient transportation system , flood hazard control , waste management , a seismic buildings , electric power generation and distribution schemes and so forth . Most of that , however , has been accomplished in virtual anonymity . We engineers and only we are to blame for this state of affairs . We have refused  or neglected to take credit for these accomplishments . How do we recover?

The first step : Do good work and then tell  the world about it , making our stories exciting . Let the public visualize a world without engineering " the ingenious ingredient  " so that our achievements are put in the proper perfective. A world without bridges , tall buildings , clean water , electricity , communication , rapid transportation . Then we should all visibly show pride in our profession by putting " Eng." in front of our names like some of our colleagues in Europe and Latin America.

The second step : The compensation for our services has to be valued and performance based , not traded like a commodity or better , The best trained minds will not choose engineering consultancy if the compensation is not on a par with other learned professions , such as medicine .

Securing the future : Let us step out of the shadows of anonymity & exercise leadership in the challenges facing the world in the 21st century. We must become authoritative voices to plead the case for sustainability & prudent resource utilization . Let's quit talking to ourselves and communicate with those who can restore our image . But our voices will not be heard unless we step out of the crowd and up to the podium . Will the invisible profession.

                                       ENGR. William D Lewis, FIDIC President



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ