دوشنبه ۱۸ تیر ۱۳۸٦ :: ۱:٢٩ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

آموختن را بسیار دوست دارم. عقیده من این است که انسان تا زمانی زنده است که می آموزد. پایان نامه هم مثل بسیاری چیزهای دیگر آموزگار خوبی بود. تا امروز دقیقا ۱ ماه است مشغول انجام کارهای نهایی آن برای گرفتن وقت دفاع هستم. بسیار آموخته ام. نه تنها ظرائف طراحی و ارائه که بسیاری از کنش و واکنش ها را هم!

اوقات من با گوش دادن رادیو می گذرد. کنار میزم یک رادیو دارم و همیشه در حین انجام کار رادیو گوش می کنم. این شعر را همین چند دقیقه پیش گوینده رادیو خواند و بسیار به دلم نشست:

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچکس نیست که در بیشه عشق، قهرمانان را بیدار کند

قایق از تو تهی، و دل از آرزوی مروارید

همچنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست، نه به دریاها

...

پشت دریاها شهری است که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحر خیزان است

پشت دریاها شهری است ... قایقی باید ساخت...



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ