سه‌شنبه ۱۸ تیر ۱۳۸٧ :: ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

«هر چقدر خصوصیات یک زمان پنهان باشند، ذات یک عصر خود را در معماری آن عصر نشان می دهد؛ خواه شکل بیان معماری این زمان بدیع و تازه باشد و خواه از زمانهای دیگر تقلید شده باشد.خصوصیات یک زمان را به آسانی شناختن خط یک دوست،هر چند که به عمد بخواهد آنرا پنهان کند، می توان در معماری آن زمان شناخت.وقتی ما در جستجوی سنجش ارزش یک زمان باشیم، معماری معیار اشتباه ناپذیری از رویداد های این زمان به دست می دهد.»

 

جمله معروف و مشهور «عقب ماندن از قافله تمدن!» را سالهاست که در گوش پدران ما و ما زمزمه کرده اند و حرص وولع رسیدن به این قافله را با هزاران تمنا و توصیه به گوشمان خوانده اند چنانکه آخرین سالهای قرن بیستم را آخرین فرصت کشورهای توسعه نیافته و در حال توسعه  برای دستیابی به آن قافله اعلام کرده اند. البته طی پنجاه سال گذشته غرب بیش از خود ما (ساکنان شرق و سرزمین توسعه نیافته ها) برای جبران این عقب ماندگی دل سوزانده است.

 

همواره به آینده اندیشیده ایم. برایمان آرمانی بوده و زیبا. شاید هم گاهی غیر واقع بینانه. آرزوهای غیر ممکنمان همیشه متعلق به دنیای آینده است. همچنان اطمینان داریم که روزی به آنها خواهیم رسید.

در این میان آینده حرفه ما جایگاهی ارزشی دارد.که امروز شخصیت و هویتمان وابسته به آن است.

 پس به آینده آن فکر می کنیم و می اندیشیم که چه خواهد شد؟

 

 

ادامه دارد...

 



موضوع مطلب : ضیافت معماری


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ