چهارشنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸۸ :: ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

چندی پیش آهنگ معروف سولنزارا را در بخش AUDIO BOOKS or SONGS گذاشته بودم. دیروز هم یکی دیگر از آهنگ های معروف همان خواننده را در آن بخش جایگزین اولین سرود ملی ایران کردم.

متن آهنگ و ترجمه آن:

J'ai quitté mon pays   من کشورم را ترک  کردم
J'ai quitté ma maison
  من خانه ام را ترک کردم

 Ma vie, ma triste vie  زندگی من، زندگی غمبار من
Se traîne sans raison
به سختی به راهش ادامه می دهد بی دلیل

J'ai quitté mon soleil
من خورشیدم را ترک کردم
J'ai quitté ma mer bleue
من دریای آبی ام را ترک کردم
Leurs souvenirs se réveillent
 خاطراتشان به خوبی

 Bien après mon adieu  بعد از خداحافظی ام (در ذهنم( بیدار شده اند

Soleil! Soleil de mon pays perdu
خورشید! خورشید کشور گمشده من
Des villes blanches que j'aimais
شهرهای سفیدی که دوست داشتم
Des filles que j'ai jadis connues
دخترانی که پیش از این می شناختم

J'ai quitté une amie
من دوستی را ترک کردم
Je vois encore ses yeux
هنوز چشمانش را می بینم
Ses yeux mouillés de pluie
چشمان خیسش از باران
De la pluie de l'adieu
از باران خداحافظی

Je revois son sourire
من دوباره لبخندش را می بینم
Si près de mon visage
بسیار نزدیک به صورتم
Il faisait resplendir
لبخندش روشنایی می بخشید
Les soirs de mon village
شبهای دهکده مرا

Mais du bord du bateau
اما سوار بر قایقی
Qui m'éloignait du quai
 که مرا  از اسکله دور می کرد
Une chaîne dans l'eau
ریسمانی میان آب
A claqué comme un fouet
همچون تازیانه صدا می کرد

J'ai longtemps regardé
مدتی طولانی نگاه کردم
Ses yeux qui fuyaient
چشمانش که می گریختند
La mer les a noyés
دریا آنها را غرق می کرد
Dans le flot du regret
در موجی از تاسف

اگر کمی به موسیقی سایر فرهنگ ها علاقه داشته باشید احتمالا نام انریکو ماسیاس به گوشتان خورده است.

----------------------------------------------

نکته: انریکو ماسیاس از نگاه وایکی پدیا:

Enrico Macias (born Gaston Ghrenassia December 11, 1938) is a Jewish-French singer.

He was born to a Jewish family in Constantine, then French Algeria and played the guitar since childhood. His father was a violinist in an orchestra that played primarily maalouf, Andalo-Arabic music. Gaston started playing with the orchestra at 15, and soon replaced the bandleader, Cheick Raymond.

He pursued a career as a school teacher, but continued practicing the guitar. In 1961, Cheick Raymond was killed. That same year, the Algerian War of Independence was raging, and the situation became untenable for the French residents of Constantine. Gaston (Macias) went into exile in mainland France with his wife, Suzy, the daughter of Cheick Raymond.

Arriving in Paris, he decided to pursue a career in music. At first, he tried translating the maalouf numbers that he already knew into French. This was not very successful, and he developed a new French repertoire that he performed in cafés and cabarets.

He made his first recording in 1962 titled "Adieu mon pays," which he had composed on the boat to France. He appeared on French television and became an overnight sensation. This led to a first tour the following year. His daughter Jocya was also born that year.

In 1964, he was transformed into Enrico Macias and undertook a tour to Lebanon, Greece, and Turkey. He was performing his big hits such as Paris, tu m'as pris dans tes bras. From that time on, he toured throughout the world, recorded hit songs in Spanish and Italian, and met great success on every continent. His American debut at a sold-out Carnegie Hall took place on February 17, 1968.

He received a gold disc in 1976 for Mélissa, and was named Singer of Peace by UN Secretary-General Kurt Waldheim in 1980. In 1997, Kofi Annan named him Roving Ambassador for Peace and the Defence of Children.

After the cancellation of a proposed tour in Algeria in 2000, he wrote a book Mon Algérie, a love story of his feelings for his native land. In 2003, he put out a new album Oranges amères produced by his son, Jean-Claude Ghrenassia. He has a great song called "Enfant de Tous Pays".



موضوع مطلب : موسیقی


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ