شنبه ۱ خرداد ۱۳۸٩ :: ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

به نام خدا

 

زمانی که زمین لرزه ای به بزرگی 7 ریشتر هائیتی را لرزاند، عکس العمل شیگرو بان رفتن به آنجا با هواپیما و کمک بود. این آرشیتکت ژاپنی و امدادگر کارکشته سرپناه هایی را در نقاط مختلفی از کره خاکی در مناطقی که گرفتار قهر طبیعت شده اند ساخته است.

زمین لرزه هائیتی بدترین فاجعه طبیعی طی سال های اخیر بوده است که دنیا را تکان داد. این واقعه باعث کشته شدن بیش از 220 هزارنفر و آواره شدن بیشتر از 2/1 میلیون نفر شد که 500 هزار نفر آنها بعد از زمین لرزه مجبور به زندگی در چادرهایی ساخته شده از شاخه های درخت و پارچه شدند.

 

 

 

 

شیگرو بان لیستی از دانشجویان دور و نزدیک منطقه تهیه کرد تا با کمک آنها بتواند برای حدود 50 خانواده در هائیتی چادرهای موقت اما محکمی بسازد.

این چادر طراحی شده برای ساخت آسان توسط نیروی غیر ماهر کارگری، 161 فوت مربع مساحت دارد و  یونیت ها  شامل یک فریم هستند که از یک استوانه توخالی کاغذی تشکیل می شود که با پلاستیک پوشانده شده است. این استوانه ها که 3 اینچ قطر دارند و با یک ماده پلیمری پوشش داده شده اند با مفاصلی از جنس تخته چندلا و طناب به یکدیگر متصل می شوند و حاصل این مجموعه، سازه ایست ایستا، ضد آب و با بیشترین مقدار فضای داخلی. بنا به گفته بان تمام مصالح می توانند از منطقه با هزینه ای برابر 300 دلار برای هر چادر تامین شوند.

 

 

 

 

 

بان قصد دارد این سازه ها را برای گروهی از مردم هائیتی که برای ماندن در پورتو پرنس نزدیک روستای ویران شان در دیگنر انتخاب شده اند، به جای کمپ های دولتی ای که کمی دورتر از محل مورد نظر هستند  بسازد. بان در طول سفرش به هائیتی در ماه فوریه یک سایت مناسب برای ساخت در نزدیکی سفارت امریکا شناسایی کرد.

او پیش از آمدن به پورتو پرنس به جمهوری دومنیکن در همسایگی هائیتی سفر کرد تا ملاقاتی با دانشجویان معماری و پروفسور الکس مارتینز سوارز در دانشگاه یو.ان.آی. بی. ای داشته باشد. برای کمک به مانور بان در هائیتی دانشجویان یو.ان.آی. بی. ای با کمک اعضاء شرکت بان در هاروارد برای گسترش این نمونه اولیه،  سرپناه ها را خواهند ساخت.  بان امیدوار است در طولانی مدت خانه های دائمی در دیگنر بسازد. او علاوه بر تقسیم زمانش بین شرکت هایی که در توکیو، پاریس و نیویورک دارد و مشغولیتش در پروژه های تجاری، فرهنگی و مسکونی از سال 1994 زمانی که سرپناههایی در روآندا به لطف کمیسیون مخصوص امور آوارگان سازمان ملل ساخت، در امداد رسانی نیز سهیم بوده است. به تازگی او سازه هایی موقت برای یک مدرسه ابتدایی در شی یوآن و یک فضای کنسرت در لاکوئیلا در ایتالیا پس از زمین لرزه های پی در پی شان خلق کرده است. بان در این باره گفته است:"من معمولا گروه هایی را پیدا می کنم که در گوشه ای بدون کمک های دولتی از نظرها پنهان مانده اند."

--------------------------------------------------------------

منبع: آرکیتکچرال رکورد

 

 

 

 

 



موضوع مطلب : معماری امروز


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ