به نام خدا

دیوارهای حفاظتی شهر لوکا، مشخصه های ظاهری 4 مرحله مختلف را دارد، که به چهار دوره ساخت و ساز متفاوت تعلق دارند. دایره اول، که نشانه های اندکی از آن باقی مانده است از دیوارهای بسیار قدیمی رومی تشکیل شده است. در قرن 11 و 12 ساخت اولین دیوار قرون وسطایی آغاز شد و در حدود نیمه قرن 13 به اتمام رسید. به منظور گسترش شهری، از نیمه دوم قرن 14 تا دهه های ابتدایی قرن 15 دیوار قبلی توسعه یافت.

آخرین توسعه دیوار ( دایره چهارم ) نمونه جالب توجهی از علم نظامی قرن 16 و 17 را به نمایش می گذارد. ساخت این دیوارها به دستور حکومت لوکا در 1504 برای رژه رفتن نظامیان و حفاظت بهتر شهر ساخته شد. کار در سال 1545 شروع شد و حوالی سال 1650  به کوشش معماران نظامی مهمی چون Jacopo Seghizzi، Alessandro Resta، Ginese Bresciani، Baldassarre Lanci، Francesco Paciotto، Pietro Vagnarelli، Muzio Oddi و برادران ماتئو که از شهرهای مختلف ایتالیا بودند به اتمام رسید. تنها معماری که اهل همین شهر بود و در ساخت آن مشارکت داشت، فردی به نام Vincenzo Civitali بود.

این دیوار، که در بعضی بخش ها از قواعد قرون وسطایی اولیه بهره می گیرد، از 11 حصار حفاظتی که به وسیله پوشش هایی به هم متصل می شوند برای ایجاد مجموع طولی بیشتر از 4 کیلومتر. این حصارها، که حفاظت از بخشی از دیوار یا دروازه را تضمین می کنند،  طوری واقع شده اند که از هر یک از آنها، یکی یا هر دو طرف آن قابل دیدن است.

دیوار با شکل ها و ویژگی های متفاوتی ساخته شده اند که شامل برجک هایی می شوند. این برجک ها بین سال های 1516 تا 1522 در گوشه دایره دیوار های قرون وسطایی ساخته شده اند. حصار سن فردیانو، قدیمی ترین آنها، تنها حصاریست که شکل 4 گوش دارد. آنهایی که بعد ساخته شدند قلعه هایی بودند با شکل های دیگر. هر حصار، ساختمان کوچکی برای نگهبانان داشت که casermetta خوانده می شد و هنوز نیز وجود دارند. داخل هر حصار اتاق های بزرگی برای اسب ها، سربازان و تجهیزات جنگی بود. هم حصار ها و هم پوشش های اتصالی با آجر کار شده اند. نوعی آجر که در همان منطقه لوکا تولید می شد. در بیرون دیوار ها سطح شیب داری وجود دارد که از بالا با یک قطعه سنگی که یک جانپناه عمودی در بالاست محدود می شود. در درون دیوارها بخش سرسبزی قرار دارد که خانه ها و منطقه وسیعی را در بر می گیرد.

سه دروازه اصلی در دیوارهای دوره رنسانس به نام های Porta San Pietro، Porta Santa Maria،  Porta San Donato i هستند که در نیمه قرن 16 ساخته شده اند.

اکنون درخت هایی با عمر چند صد ساله بر روی این دیوارها قرار دارند. در قرن 19 دوشس ماریا لوییزا از بوربون یک معمار سلطنتی را برای تبدیل دیوار ها به مکانی برای پیاده روی به کار گماشت. و هنوز هم این دیوار ها بخشی از مکان های مورد علاقه برای پیاده روی در شهر لوکا هستند.

 

در همین رابطه بخوانید: اجرای چشم انداز مدور در طراحی پل پیاده رو




موضوع مطلب : شهرسازی


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ