پنجشنبه ٧ آبان ۱۳۸۳ :: ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نینا شاهرخی

حس وحدت از آن کتابهایی است که با باز کردن یک صفحه خیلی زود احساس می کنی که باید خواندنش را به زمانی دیگر موکول کرد.

نثر متکلف آن که پر است از جملات سخت و عجیب آنقدر در پیچ و خم دستوری اش می پیچاندت که از مفهوم غافل می شوی.

حس وحدت ترجمه ای است از:The Sense of Unity:The Sufi Tradition in persian Architectureنوشته نادر اردلان و لاله بختیار .اصل کتاب چیزی قریب به 30 سال پیش نوشته شده است.

 

جالب اینجاست که در قسمت در آمد کتاب به تقل از سازمان زیباسازی شهر تهران آورده شده است:

 

"کتاب حس وحدت به رغم شهرتی که نزد جامعه حرفه ای معماران و شهر سازان کشور دارد و با آنکه نزدیک به سی سال از تالیف آن می گذرد، متاسفانه تا کنون به حلّیه ای فارسی آراسته نبود.سازمان زیبا سازی شهر تهران در جریان تلاش خود برای کشف، حفاظت و احیای هویت و اصالت معماری و به امید آنکه باب تعامل را در شناخت ساحات اصیل معماری از دیدگاه ژرف بگشاید، این کتاب ارزشمند را در ترجمه ای سنجیده و دقیق به علاقمندان تقدیم میکند.  "

 

مسلما نمی توان منکر این مطلب شد که کتاب حاوی مطالب ارزشمندی است.شکل شناسی مفاهیم که شامل بخشهای فضا، شکل، سطح، رنگ و ماده است و نیز مطالبی در مورد مفهوم صور سنتی و درجات تحقق سرفصلهای اصلی کتاب هستند.

اما ای کاش ترجمه کتاب که قطعا کار طاقت فرسایی هم بوده است بوسیله خود مولفان انجام می گرفت. ما که هنوز ادبیات معماری مشخصی برای بیان اندیشه های نظریمان در معماری و در زبان فارسی نداریم ، همچنان بلا تکلیف مانده ایم که با چه واژه ها و شیوه ای مطالب را انتقال دهیم.آراسته بودن متنی که به خودی خود هم چندان به آسانی قابل درک نیست ، به حلّیه ای فارسی آیا تصمیمی درست بوده است؟

آیا چنین تصمیمی باعث آن نشده است که یکی از معدود و شاید اندک منابع ما در زمینه سنت عرفانی در معماری ایرانی مهجور واقع شود؟

با پرس و جوئی که از تعدادی از همکلاسانم داشتم، نظر همه بر این بود که حس وحدت را باید از ابتدا خواند تا آنرا فهمید و جالب اینکه هیچکدام هم جرات انجام چنین کاری را به خود نداده و به خواندن مطالب موردی که با پیش فرض قبلی مسلما خیلی هم اثر گذار نبوده بسنده کرده بودند.

 

 

برای آشنایی بیشتر با نوع نگارش کتاب بخشی از آن در زیر آورده شدن است:

 

"فضا چنانکه دیدیم ، در معماری و طرحریزی جامعه سنتی موقعیتی ازلی و مسلط برقرار می سازد.مفهوم زمان و صورت در حد تداومهای همزمان، موقعیتی کم اهمیت تر دارند.فضا _ همانسان که تمامی خلقت _ شامل امکاناتی هم فاعلی و هم انفعالی است.در قبال جنبه فاعلی فضاست که تصور زمان در حد حرکت پدید می آید.متقارنا، امکان انفعالی در ماده یا صورت بروز می کند که خود مستقیما فرآورده ای از این حرکت است..."

 

برای فهم هر قسمت کتاب باید آنرا بارها و بارها خواند و در ذهن ساده سازی کرد، مسلما در این روند بسیاری از مفاهیم امکان دارد عوض شود و یا با توجه به دانش و فهم خواننده تعبیر شود.

 

يک نتيجه سريع ، عصبی و دانشجويی(!): کتاب حس وحدت را هر طور شده باید خواند اما هرگز سعی نکنيد از آن نقل قول کنيد!

 

 



موضوع مطلب :


درباره وبلاگ
نینا شاهرخی

آرشيو وبلاگ
RSS Feed
قالب وبلاگ
گالری عکس
دریافت همین آهنگ