به یاد استاد ناصر باقرزاده

به نام خدا
این مطلب در آرونا منتشر شده است.

مهندس ناصر باقرزاده سال 1354 دیپلم خود را اخذکرد و برای ادامه تحصیل راهی امریکا شد و در رشته معماری دانشگاه اکلاهما در مقطع لیسانس (طراحی محیط) شروع به تحصیل نمود و دوره فوق‌لیسانس خود را نیز در همان دانشگاه در سال 1985 میلادی به اتمام‌رساند. وی فعالیت حرفه‌ای خود را با فعالیت در شرکت مشاور رهداد و همچنین تدریس در دانشگاه ادامه‌داد.

Nasser BagherZadehدربخشی از مصاحبه ای که توسط گروهی از دانشجویان برای پروژه مبانی نظری معماری از او به عمل آمده بود آمده است:
« ... در رشته هایی همانند معماری نمی توان آموزش را به دوره آکادمیک انتها داد. اگر ما زندگی یک معمار را به 3 دهه تقسیم کنیم:
دهه اول: آموزش آکادمیک یا مقدماتی؛ بدون آموزش جدی و حرفه ای.
دهه دوم: نقطه آغاز در کار حرفه ای؛ آموزش غیر آکادمیک و جدی. با ارزش معادل گام قبلی که در اواخر این دهه معمار تعریفی از خود باز می یابد.
دهه سوم: دوره بازدهی یک معمار؛ خلق معماری به صورت جدی و واقعی و غالب شدن نظام فکری بر یک معمار...» مهندس باقرزاده با این تعریف خود را در دهه دوم زندگی اش می دانست. پروژه هتل کاوه از دید او یکی از بهترین پروژه هایش محسوب می شد. در قسمتی از مصاحبه در رابطه با این پروژه آمده است:«... به طور کلی پروژه باید زیر ساخت فکری و مبانی داشته باشد و این پروژه شامل این موارد می باشد. برای هتل کاوه چالش اصلی در دو جا بود. اول این که یک پروژه اقامتی مثل هتل از نطر هندسه، تنوع، پویایی و پیچیدگی چگونه باید باشد و چه تفاوتی با پروژه مسکونی دارد...»
مهندس باقر زاده برای چند سال متوالی تدریس درس طرح 7 ( آخرین طرح دوره معماری در مقطع ارشد پیوسته) را برعهده داشت. کلاس طرح 7 دانشکده معماری دانشگاه آزاد مشهد با وجود استادی همچون او، یکی از پربار ترین و دوست داشتنی ترین کلاس ها بود. در کلاس های طرح 7 موضوعات نظری مرتبط مطرح می شد وموضوع به چالش کشیده می شد. هر کدام از ما که روزی دانشجوی این کلاس بوده ایم نظر و ایده مان را بدون هیچ واهمه ای از اشتباه بودن و یا بی ربط بودن بیان می کردیم. فضایی که قطعا برای تعالی و بالا بردن کیفیت کلاس های دروس معماری به آن نیازمندیم.
در بخش دیگری از مصاحبه از زبان وی آمده است: « در دانشگاه ها توقعاتی مطرح می شود و فکر می کنیم که باید اتفاقات مهمی در دانشگاه رخ دهد که متفاوت با سایر چیزهاست. در حالیکه این گونه نیست و تفاوت زیادی بین یک گام بعد و یک گام قبلی وجود ندارد. دانشگاه باید شرایط را برای فکر کردن باز کند و طراحی و معماری را کسی به کسی یاد نمی دهد بلکه این در یک پروسه که سهم کوچکی از آن در دانشکده است رخ خواهد داد. در حقیقت دانشکده باید فضا و امکانات را برای ایجاد تفکر و خلاقیت به وجود بیاورد.»
استاد ناصر باقرزاده در 14 دی ماه 1386به علت ابتلا به بیماری سرطان دیده از جهان فرو بست؛ روحش شاد و یادش گرامی باد.

/ 5 نظر / 26 بازدید
قاسم اربابيان

اين نوشته ها وتصاوير مرا به ياد گفته نيجه مي اندازد که میگوید این انسان است اری،مدانم از کجا می ايد ، من همچون شعله ،سيری ناپذير بوده وخود را می سوزم . امابر هرچه ميتابم نور ميشود . واز هرچه میگذرم خاکستر میشود . اری،بدون شک من شعله ام*** يادش گرامی باداين شعله فوروزان سوزان وراهش پر رهرو بادهمچون نوري چون شما قاسم اربابيان يک معمار

راما دانش خواه

من ورودی ۸۰دانشگاه هستم و با استاد ناصر باقرزاده طرح ۵ داشتم. فقط ميتونم بگم متاسفم برای دانشجوهای معماری جديد که از شاگردی در محضر ایشون بی بهره موندند. افسوس خیلی زود بود...

Iman bastami

خانوم شاهرخی سلام از شما دعوت می کنم که اسکيس آخر من رو مو شکافانه نقد کنيد.با تشکر.

چت روم

من به دنبال عکس برای بیزجند بودم وبلاگ شما رو آورد که یک خاطره از بیرجند در اون بود

Morteza Alvani

I am so sad to hear this news. Nasser was a good friend of mine in Norman, Oklahoma. I talked to him several years ago when I was in Tehran but lost track of his information and did not talked to him again. I was searching the internet to find his address to send him a New Year note that I came across this news. I have so many memories of him in school and off campus when we were both student in University of Oklahoma. He was smart, intelligent and always optimistic, energetic and funny. Do you have contact information for his family so I could send them a note? Morteza Alvani