مقدمه ای کوتاه در مورد نگرش فلسفی در باب مقدس ساختن فضا

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

به نام خدا

 

به گفته میر جا الیاده، متخصص مشهور در تاريخ اديان، انسان برای تعیین و تقدیس مکانی مانند زیارتگاه و معبد به عنوان مکانی مقدس، مرجع ثابتی انتخاب می کند تا جهان پیرامونش را بسازد. این روش عمل در واقع تقلیدی آگاهانه از خدایانی است که طبق بسیاری از اعتقادات جهان را با شروع از یک نقطه ثابت آفریدند و سپس به اطراف گسترش دادند.

 

خداوند متعال جهان را شبیه آفرينش يك جنين آفريد.همان طور كه جنين از طريق ناف رشد مي كند ،خداوند هم جهان را از طريق ناف خلق كرد و از آنجا آنرا در همه جهات گسترش داد. 

                                                                   سنت عبری 

                                                                                                                         

 

 

انسان ها برای تبدیل آشفتگی همگن و بی شکل فضا به جهان خودشان سعی می کنند مکانهایی مقدس کشف کنند. این مکان اغلب ساختمانهایی است که در مرکز خود ستون، دیرک، یا درختی دارد که یک نماد است برای محور کیهانی و وسایلی که ارتباط از سطح کیهانی به سطح دیگر را ممکن می سازند.

انسان برای خلق مکانی مقدس در یک فضای همگن، نمادی از محور کیهانی بر پا می کند و به این ترتیب آن مکان را در مرکز عالم قرار می دهد.

الیاده اعتقاد دارد که عالم مراکز متعددی می تواند داشته باشد که برای هر قبیله و یا قوم متفاوت است.اعتقاد انسان متدین جوامع مذهبی این است که کشور، دهکده و معبدش همگی در مرکز عالم قرار دارد اما با این حا ل می خواهد که خانه اش نیز در مرکزیت قرار داشته باشد.

به این ترتیب خانه همانند شهر و معبد، نمادی از جهان شد و انسان همانند خدا که مسئول آفرینش جهان است، مسئول آفرینش خانه شد.خانه نیز همچون معبد و زيارتگاه ،از طريق آيين هاي مذهبي مورد تقديس قرار گرفت.

 

 

 

 

 

/ 2 نظر / 4 بازدید
دید هفتم

مطلب جالبی بود. از اين نوشته اگه داری خبرم کن.

دید هفتم

منظورم از اين نوع نوشته، مطالبی راجع به فضاهای خاص است